Ο όρος «εργατοπατέρας» χρησιμοποιείται στην ελληνική πολιτική και κοινωνική ζωή ως μειωτικός χαρακτηρισμός για συνδικαλιστές. Ενώ εμφανίζονται να αγωνίζονται για τα συμφέροντα των εργαζομένων, στην ουσία εξυπηρετούν προσωπικά ή κομματικά συμφέροντα.
Βασικά είναι μέρος του συστήματος και συχνά λειτουργούν ως ενδιάμεσοι ή «ιμάντες μεταφοράς» της πολιτικής του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος προς τους εργαζόμενους, στερούμενοι αυτονομίας. Χρησιμοποιούν τα συνδικάτα ως δεξαμενές ψήφων για τα κόμματα, ανταλλάσσοντας την υποστήριξη των εργαζομένων με ρουσφέτια ή ευνοϊκές ρυθμίσεις για περιορισμένες ομάδες.
Ενδιαφέρονται να διατηρήσουν τα προνόμια τους και συνδέονται με τη δημιουργία μιας «συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας», όπου η ηγεσία των συνδικάτων απομακρύνεται από τα πραγματικά προβλήματα της βάσης, εστιάζοντας στη διατήρηση της δικής της εξουσίας και θέσης.
Δεν πέσαμε από τα σύννεφα όταν μαθεύτηκε η είδηση ότι στο επίκεντρο ποινικής προκαταρκτικής έρευνας βρίσκονται πλέον ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γιάννης Παναγόπουλος και ακόμη πέντε πρόσωπα έπειτα από έρευνα της Αρχής για το Ξέπλυμα Μαύρου Χρήματος.
Φέρεται να εμπλέκονται σε υπόθεση υπεξαίρεσης κονδυλίων που προορίζονταν για εκπαιδευτικά προγράμματα από το ελληνικό Δημόσιο και την Ε.Ε., αλλά και σε ξέπλυμα μαύρου χρήματος.
Στο πόρισμα που συνέταξε ο επικεφαλής της Αρχής, Χαράλαμπος Βουρλιώτης, και έχει διαβιβαστεί στον εισαγγελέα με ενδείξεις για τα κακουργήματα της υπεξαίρεσης και της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, εμπλέκονται ακόμη πέντε φυσικά πρόσωπα και έξι εταιρείες για τις οποίες έχει διαταχθεί δέσμευση λογαριασμών τους, ενώ η δέσμευση επεκτείνεται και σε δύο ακίνητα των ελεγχόμενων προσώπων.
Η χαρτογράφηση της διαδρομής χρήματος φέρεται να έδειξε πως ο γνωστός συνδικαλιστής προχωρούσε σε απευθείας αναθέσεις ή αναθέσεις μέσω διαγωνισμών των δημόσιων έργων σε συγκεκριμένες εταιρείες, καθώς και σε άλλες ενδιάμεσες εταιρείες στις οποίες διοχέτευε συστηματικά κεφάλαια, και οι οποίες εναλλάσσονταν μεταξύ τους ως ανάδοχοι των έργων.
