Στην Ελλάδα 2.0 , ο πολίτης δεν νιώθει μόνο ανυπεράσπιστος , βορά στο έλεος όσων λυμαίνονται την χώρα μας, αλλά κακοποιημένος από αυτούς που προεκλογικά του υποσχέθηκαν να τον υπηρετούν και να τον προστατεύουν.
Η διάλυση του κρατικού μηχανισμού είναι εύδηλη παντού. Οι πολίτες βρίσκονται στο έλεος κάθε αυθαιρεσίας και μπαίνουν σε μια επίπονη διαδικασία να προσπαθούν να βρουν το δίκιο τους και να αποδείξουν ότι δεν είναι “ελέφαντες.
”
Την ίδια ώρα , τα γαλάζια παιδιά απολαμβάνουν τις παχυλές επιδοτήσεις , τυχαίνουν ιδιαιτέρων προνομίων και βρίσκονται στο απυρόβλητο.
Ο λαός συσσωρεύει θυμό, αγανάκτηση και αηδία. Σε λίγο θα εκραγεί σαν τα καπάκια από τα φρεάτια που εκτινάχτηκαν από την χτεσινή νεροποντή και δημιούργησαν πίδακες στη μέση του δρόμου.
Η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει . Η κλεψύδρα έχει αρχίσει να αδειάζει. Ο χρόνος τους τελειώνει!
