Τα συνθήματα που έγραψαν ιστορία τον Νοέμβρη του 1973 κι έμειναν στην Ιστορία, ως τα συνθήματα που έριξαν τη Χούντα παραμένουν επίκαιρα όσο ποτέ άλλοτε.
Τα μηνύματα ποικίλα· κατά της δικτατορίας, του φασισμού, του ιμπεριαλισμού, ύμνος για την ελευθερία, τη δημοκρατία, για τη λαϊκή κυριαρχία, την παιδεία, τον αγώνα κατά του ολοκληρωτισμού.
Μισός αιώνας και πλέον συμπληρώνεται φέτος από την εξέγερση του Πολυτεχνείου και μοιάζει σαν να μην πέρασε μια μέρα. Διαγράφτηκε μια κυκλική πορεία για να καταλήξουμε σήμερα στο σημείο από το οποίο ξεκινήσαμε. Για την Δημοκρατία και την Ελευθερία φώναζαν τότε οι φοιτητές , για την Δημοκρατία και την ελευθερία φωνάζουμε και τώρα . Μόνο που στις μέρες όλα είναι συγκαλυμμένα, γαρνίρονται όμορφα για να είναι εύπεπτα και λανσάρονται ως εκσυγχρονισμός και πρόοδος. Οι αυταρχικές πολιτικές βαφτίζονται Δημοκρατίες και τα κατασταλτικά μέτρα παίρνονται για το καλό μας. Ο περιορισμός των ατομικών ελευθεριών και η καταπάτηση των Συνταγματικών δικαιωμάτων γίνεται για να μας προστατέψει από μας τους ίδιους.
Αν το πολυτεχνείο ζει , είναι η ώρα να φανεί
Τα συνθήματα είναι έτοιμα . Τώρα αναζητούμε το σθένος και την δύναμη να ξαναπούμε όχι στον ολοκληρωτισμό
” Απόψε πεθαίνει ο φασισμός”
“Λαέ πεινάς, γιατί δεν πολεμάς;”
“Λαέ λαέ, ή τώρα ή ποτέ”,
“Οι φοιτητές δεν βολεύονται, βουλεύονται”
“Έξι χρόνια είν’αρκετά, δεν θα γίνουνε εφτά!”
«Λαέ, πολέμα, σου πίνουνε το αίμα»
