Ήττα – Khalil Gibran
Το ποίημα του Χαλίλ Γκιμπράν με τίτλο Ήττα“ είναι ένα έργο που αντιμετωπίζει την ήττα όχι ως κάτι αρνητικό, αλλά ως έναν απαραίτητο και πολύτιμο στάδιο στη ζωή, που συμβάλει στην προσωπική εξέλιξη. Η ήττα βοηθά το άτομο να σκύψει στα βάθη της ψυχής του να έρθει αντιμέτωπο με τις ελλείψεις του και τις αδυναμίες του και τελικά να γνωρίσει τον εαυτό του . Η ήττα αποτελεί σημαντική παρακαταθήκη στην επίγεια μαθητεία , ενισχύει τον ψυχισμό και πυροδοτεί την εσωτερική δύναμη. Η ήττα είναι το εφαλτήριο για την επόμενη νίκη , για την κατάκτηση του τελικού στόχου.
Μόνο μέσα από την ήττα αποκτούμε γνώση και μπορούμε να σταθούμε στον ήλιο με θέληση .Και μόνο τότε θα είμαστε επικίνδυνοι.
Όλες αυτές οι ήττες που βιώνουμε στη καθημερινότητα μας και μας γονατίζουν και μας απογοητεύουν είναι απαραίτητες για να φθάσουμε στο σημείο εκείνο που δεν θα αντέχουμε πλέον .Το όπλο για να πυροβολήσει “κλωτσάει “προς τα πίσω. Το τόξο για να σημαδέψει σωστά τεντώνεται η χορδή προς τα πίσω για να αποθηκεύσει δυναμική ενέργεια, η οποία στη συνέχεια μετατρέπεται σε κινητική για να εκτοξευτεί το βέλος. Όλες λοιπόν οι απανωτές ήττες θα γίνουν μια σαρωτική δύναμη για να απαλλαγούμε από όσα μας καταδυναστεύουν και μας κρατάνε δέσμιους σε ανελεύθερες και και δυστοπικές καταστάσεις.
Είσαι πιο αγαπητή σε μένα από χίλιες νίκες,
Και πιο γλυκιά στην καρδιά μου από όλη τη δόξα του κόσμου.
Ήττα, ήττα μου, αυτογνωσία μου και αμφισβήτησή μου,
Μέσα από εσένα ξέρω ότι είμαι ακόμα νέος και γρήγορος στα πόδια
Και ότι θα παγιδευτώ από μαραμένα δάφνινα στεφάνια.
Και σε εσένα βρήκα μοναξιά.
Και τη χαρά του να αποφεύγεται και να περιφρονείται.
Ήττα, ήττα μου, τολμηρέ μου σύντροφε,
Θα ακούσεις τα τραγούδια μου και τις κραυγές μου και τις σιωπές μου,
Και κανείς άλλος εκτός από εσένα δεν θα μου μιλήσει για το χτύπημα των φτερών,
Και την παρότρυνση των θαλασσών,
Και των βουνών που καίγονται τη νύχτα,
Και μόνο εσύ θα ανέβεις την απότομη και βραχώδη ψυχή μου.
Ήττα, ήττα μου, αθάνατο θάρρος μου,
Εσύ και εγώ θα γελάσουμε μαζί με την καταιγίδα,
Και μαζί θα σκάψουμε τάφους για όλα όσα πεθαίνουν μέσα μας,
Και θα σταθούμε στον ήλιο με θέληση, Και θα είμαστε επικίνδυνοι