Η πολιτική ευθύνη αποτελεί θεμελιώδη αρχή της δημοκρατίας και αφορά την υποχρέωση των πολιτικών προσώπων να λογοδοτούν για τις πράξεις, τις παραλείψεις ή τις αποφάσεις τους στο πλαίσιο των καθηκόντων τους.
Συνδέεται άμεσα με την ακεραιότητα και την υποχρέωση δράσης με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον.
Η ανάληψη της πολιτικής ευθύνης επιβάλλει την δημόσια λογοδοσία και όχι μόνο την απλή παραδοχή.
Η ανάληψη ευθύνης θεωρείται ουσιαστική μόνο όταν συνοδεύεται από άμεσες θεσμικές αλλαγές, νομοθετικές πρωτοβουλίες ή ανασχηματισμό, ώστε να μην επαναληφθεί το πρόβλημα . Σε πολύ σημαντικά ζητήματα , όπως αυτό του εγκλήματος των Τεμπών, το σκάνδαλο των υποκλοπών , ΟΠΕΚΕΠΕ και τόσα άλλα από την μακροσκελή λίστα, η ανάληψη της ευθύνης οφείλει να οδηγήσει στην παραίτηση του ίδιου του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης, οδηγώντας τη χώρα σε εκλογές ή σε επιλογή νέου πρωθυπουργού από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
Γιατί τι σημαίνει “αναλαμβάνω την πολιτική ευθύνη ” χωρίς ταυτόχρονη παραίτηση ή συγκεκριμένες κυρώσεις ; Πρόκειται για κίνηση εντυπωσιασμού κενή όμως περιεχομένου.
Στην πολιτική πρακτική της Ελλάδας, οι πρωθυπουργοί σπάνια παραιτούνται.
Για τα ¨μάτια του κόσμου” συνήθως ζητούν την παραίτηση στενών συνεργατών ή υπουργών ως «κίνηση εκτόνωσης» της πολιτικής πίεσης για ένα χρονικό διάστημα και μετά ξανατοποθετούνται τα ίδια πρόσωπα σε θέσεις κλειδιά.
Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο) έχει ασκήσει δριμύ κριτική στην Ελλάδα για τη μη απόδοση ευθυνών σε ανώτατο επίπεδο, κάνοντας λόγο για υποχώρηση του κράτους δικαίου.
