Η Πρωτομαγιά δεν είναι απλά μια μέρα αργίας για χαλάρωση ή για εκδρομή στη φύση αλλά μια κορυφαία ημέρα μνήμης, απεργίας και διεκδίκησης για την εργατική τάξη παγκόσμια και ειδικά στην Ελλάδα.
Τιμάμε την Εξέγερση του Σικάγου (1886), την αιματοβαμμένη εξέγερση των εργατών στο Σικάγο, οι οποίοι διεκδίκησαν το οκτάωρο και ανθρώπινες συνθήκες εργασίας. Η θυσία τους οδήγησε στην καθιέρωση της Εργατικής Πρωτομαγιάς ως διεθνούς συμβόλου δικαιοσύνης.
Την Πρωτομαγιά του 1944, οι Γερμανοί κατακτητές εκτέλεσαν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής 200 Έλληνες πατριώτες, σε αντίποινα για τη δολοφονία ενός Γερμανού υποστρατήγου στη Λακωνία από άνδρες του ΕΛΑΣ.
Η πρωτομαγιά συμβολίζει την οριστική νίκη της άνοιξης απέναντι στον χειμώνα και τη ζωή που θριαμβεύει πάνω στο σκοτάδι. Συνδέεται με τα Ανθεστήρια των αρχαίων Ελλήνων (προς τιμήν του Διονύσου) και τα Floralia των Ρωμαίων, όπου οι άνθρωποι στόλιζαν τα σπίτια τους με άνθη για να τιμήσουν τη θεά της βλάστησης, Χλώρα (ή Flora). Συμπίπτει την περίοδο του Πάσχα που οι χριστιανοί γιορτάζουν την Ανάσταση του Θεανθρώπου και την νίκη πάνω στο θάνατο.
Ο Μάιος αναδεικνύει τη Δύναμη της Άνοιξης και της Γονιμότητας: Ο Μάιος (από τη θεά Μαία) είναι ο μήνας της ανάπτυξης και της ανθοφορίας. Συμβολίζει τη στιγμή που οι προθέσεις που θέσαμε στην αρχή του χρόνου αρχίζουν να «καρποφορούν», προσφέροντας μια αίσθηση ανανέωσης και ελπίδας.
Στην Ανατολή, το Βεσάκ (Vesak) είναι η σημαντικότερη γιορτή του Βουδισμού παγκοσμίως, καθώς τιμά τρία κορυφαία γεγονότα στη ζωή του Βούδα: τη γέννηση, τη φώτιση και τον θάνατό του (Παρινιρβάνα ) και γιορτάζεται μέσα στο Μάιο. Στον Βουδισμό και τον εσωτερισμό, πιστεύεται ότι οι πνευματικές ευλογίες και οι δυνάμεις της φώτισης ρέουν πιο έντονα προς την ανθρωπότητα.
Το Φεστιβάλ Beltane ανήκει στις αρχαίες παραδόσεις της Ευρώπης, η 1η Μαΐου (Beltane) σηματοδοτούσε την επιστροφή της ζωντάνιας και τη σύνδεση του ανθρώπου με το θείο μέσα από τη γιορτή της γης.
Το επίγειο ενώνεται με το υπερβατικό , οι πράξεις των ανθρώπων εναρμονίζονται με τις ενέργειες του σύμπαντος , με τους νόμους της φύσης και ζητούν αλήθεια, δικαιοσύνη χαρά. Ο άνθρωπος ξυπνά από τον λήθαργο, από την απάθεια. και ανακαλύπτει τη δύναμη του και την ευθύνη του. Συνειδητοποιεί την ανάγκη για προστασία των σύγχρονων εργασιακών δικαιωμάτων απέναντι στον ολοκληρωτισμό των εξουσιαστών, στην ακρίβεια και τις νέες κοινωνικές προκλήσεις. Μετατρέπεται από κομπάρσο σε πρωταγωνιστή της ζωής του.
Είναι, λοιπόν, μια διπλή γιορτή: από τη μία η κοινωνική μνήμη (εργατικοί αγώνες) και από την άλλη η λαϊκή παράδοση που υμνεί την ομορφιά και τη γονιμότητα της γης. Μόνο εναρμονισμένοι με την Φύση μπορεί να εξασφαλιστεί η συνέχιση της ανθρωπότητας.
