Η αξιολόγηση και η αξιοκρατία αποτελούν δύο αλληλένδετες έννοιες που θεωρούνται θεμέλιοι λίθοι για τη σωστή λειτουργία κάθε οργανισμού, είτε πρόκειται για τον δημόσιο τομέα είτε για ιδιωτικές επιχειρήσεις καθώς και για την εύρυθμη λειτουργία του κρατικού μηχανισμού.
Για να λειτουργήσει σωστά πρέπει να εφαρμόζονται οι εξής αρχές:
- Αντικειμενικότητα: Χρήση συγκεκριμένων και μετρήσιμων δεδομένων.
- Διαφάνεια: Ξεκάθαροι κανόνες και κριτήρια που είναι γνωστά σε όλους εκ των προτέρων.
- Αμεροληψία: Διασφάλιση ότι ο αξιολογητής κρίνει χωρίς προσωπικές προκαταλήψεις.
- Δικαιοσύνη: Ίσες ευκαιρίες για όλους τους συμμετέχοντες στη διαδικασία.
Για το επιτελικό κράτος της παρούσας κυβέρνησης που υπερθεματίζει την διαφάνεια, την εισαγωγή ψηφιακών εργαλείων και διαδικασιών λογοδοσίας για την δημόσια διοίκηση, παρατηρείται επαναλαμβανόμενη παραβίαση των αρχών της αξιοκρατίας , παράκαμψη των βασικών αρχών των ίσων ευκαιριών και μια ξεκάθαρη ευνοιοκρατία για τα “δικά μας παιδιά”.
Ας θυμηθούμε περιπτώσεις απλών πολιτών που βρέθηκαν μπροστά στην απόλυση, όπως η γνωστή υπόθεση της καθαρίστριας, η οποία καταδικάστηκε σε πολυετή φυλάκιση για την πλαστογραφία ενός απολυτηρίου δημοτικού. Ένας απλός πολίτης τιμωρείται αυστηρά για ανάλογες πράξεις, ένα πολιτικό πρόσωπο παραμένει στη θέση του παρά τις αποκαλύψεις για τον τίτλο σπουδών του. Και αυτά την ώρα που χιλιάδες πτυχιούχοι με αυξημένα προσόντα (μεταπτυχιακά, διδακτορικά) παραμένουν άνεργοι ή εργάζονται σε άσχετες δουλειές, την ίδια στιγμή που στελέχη διορίζονται σε έμμισθες επιστημονικές θέσεις του Δημοσίου με παχυλούς μισθούς, χωρίς τα απαραίτητα τυπικά προσόντα ή μέσω παράκαμψης του ΑΣΕΠ.
Η υπόθεση Λαζαρίδη αποτελεί άλλη μια τρανή απόδειξη της έλλειψης ηθικής στην πολιτική ζωή του τόπου. Πρόκειται για άλλον έναν εμπαιγμό ( έχουμε χάσει πλέον τον λογαριασμό) , άλλη μια προσβολή προς το κοινό αίσθημα δικαίου που καταδεικνύει περίτρανα πως λειτουργούν τα πλοκάμια του κρατικοδίαιτου κρατικού μηχανισμού
