Λιβύη
Ο Χαφτάρ έδιωξε τον Πλεύρη και την ευρωπαϊκή αντιπροσωπεία – «Είστε ανεπιθύμητοι»
Επί Ανδρέα Παπανδρέου η Λιβύη πάλι ήταν ο καλύτερός μας σύμμαχος.
Στα χρόνια που ακολούθησαν ο Ανδρέας, όποτε του δινόταν η ευκαιρία, ανέφερε τον Μουαμάρ ως «μαχητή της ελευθερίας» και «μεγάλο ηγέτη και ελευθερωτή».
Μετά την πτώση του καθεστώτος Μουαμάρ Καντάφι το 2011, η Λιβύη βυθίστηκε στο χάος και σήμερα κυβερνάται από δύο αντιμαχόμενες πλευρές. Η μία στη δυτική Λιβύη με έδρα την Τρίπολη και πρωθυπουργό τον Αμπντελχαμίντ Ντμπεϊμπά, μιας κυβέρνησης που αναγνωρίζεται από τον ΟΗΕ, και μια άλλη στην ανατολική Λιβύη, όπου εδρεύει το Κοινοβούλιο και συνδέεται με το στρατόπεδο του στρατάρχη Χάφταρ, του οποίου το προπύργιο βρίσκεται στη Βεγγάζη. Ο Χάφταρ, δέχτηκε τη στρατιωτική υποστήριξη ξένων δυνάμεων (Ρωσία, Αίγυπτος και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Ως «ανεπιθύμητα πρόσωπα» αντιμετωπίστηκαν στο αεροδρόμιο της Βεγγάζης στη Λιβύη τα μέλη της αντιπροσωπείας της ευρωπαϊκής αποστολής Ανάμεσά στα πρόσωπα της αποστολής που μετέβαιναν στην Βεγγάζη για τις προγραμματισμένες διαπραγματεύσεις για το μεταναστευτικό ήταν ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου Θάνος Πλεύρης και ο Επίτροπος Μετανάστευσης και Εσωτερικών Υποθέσεων, Μάγκνους Μπρούνερ.
«Συνεπώς, η προγραμματισμένη επίσκεψη των Υπουργών Εσωτερικών της Δημοκρατίας της Ιταλίας, της Ελλάδας και της Μάλτας, του Ευρωπαίου Επιτρόπου Μετανάστευσης και της υπόλοιπης συνοδευτικής ομάδας ακυρώθηκε κατά την άφιξή τους στο Διεθνές Αεροδρόμιο Μπενίνα στην πόλη Βεγγάζη και ενημερώθηκαν για την ανάγκη άμεσης εγκατάλειψης του λιβυκού εδάφους και ότι θεωρούνται ανεπιθύμητοι» αναφέρουν χαρακτηριστικά.
Αντιλαμβανόμαστε ότι εκτός από τις αδυναμίες διαχείρισης των εσωτερικών και διαχρονικών προβλημάτων της χώρας, υπάρχει και θέμα στην εξωτερική πολιτική από την κυβέρνηση. ‘Τρώμε” άκυρα από παντού…
