Ο Τάκερ Κάρλσον επανέρχεται με μια παρέμβαση που ξεπερνά τα όρια της συνηθισμένης σύγκρουσης Ρεπουμπλικανών και Δημοκρατικών.
Μιλώντας στο RT, υποστήριξε ότι η αμερικανική κοινωνία σπρώχνεται συστηματικά σε έναν τεχνητό εμφύλιο: ο ένας πολίτης να βλέπει τον άλλον ως εχθρό, ενώ οι πραγματικές αποφάσεις λαμβάνονται πολύ ψηλότερα, μακριά από την κάλπη και τον απλό ψηφοφόρο. Κατά τον Κάρλσον, το πρόβλημα δεν είναι οι διαφορές μεταξύ των Αμερικανών, αλλά η «συναίνεση στην κορυφή».
Με άλλα λόγια, δύο κόμματα που εμφανίζονται ως αντίπαλα, αλλά σε κρίσιμα ζητήματα υπηρετούν έναν μηχανισμό εξουσίας ο οποίος δεν λογοδοτεί ουσιαστικά στους πολίτες. Ο ίδιος μίλησε για μια μόνιμη γραφειοκρατία, ένα «βαθύ κράτος», που συνεχίζει να λειτουργεί ανεξάρτητα από το ποιος κερδίζει τις εκλογές. Η τοποθέτησή του έχει ιδιαίτερη σημασία, επειδή δεν προέρχεται από έναν άνθρωπο που βρισκόταν πάντοτε εκτός συστήματος. Ο Κάρλσον στήριξε τον Ντόναλντ Τραμπ το 2024, όμως πλέον παίρνει αποστάσεις από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, κυρίως λόγω της εξωτερικής πολιτικής, του πολέμου με το Ιράν και της στάσης της Ουάσινγκτον απέναντι στο Ισραήλ.
Η εικόνα που περιγράφει είναι σκληρή: ένα «μονοκομματικό κράτος που παριστάνει τη δημοκρατία», όπου οι εκλογές προσφέρουν επιλογές, αλλά όχι απαραίτητα αλλαγή πορείας. Μπορεί κανείς να διαφωνεί με τις διατυπώσεις του, όμως το ερώτημα παραμένει: πόση πραγματική εξουσία έχει σήμερα ο πολίτης απέναντι σε μια πολιτική και γραφειοκρατική ελίτ που μοιάζει να αποφασίζει ερήμην του;
Πηγή:https://news12.gr/2026/08/14
_______________________________________________________________________________________________
ΤΡΟΦΗ ΓΙΑ ΣΚΕΨΗ
Μήπως και στη χώρα μας δεν διεξάγεται άτυπα με την ταμπελοποίηση που μπαίνει σε κάθε αντίλογο , αντίθετη άποψη, μια μεθοδευμένη πόλωση που διαχωρίζει την κοινωνία;
Μήπως και τα δικά μας κόμματα που στο κοινοβούλιο δίνουν την θεατρική παράσταση της δήθεν αντιπολίτευσης δεν συναινούν όταν πρόκειται για τα κρίσιμα εθνικά θέματα σαν να υπακούν σε μια εξουσία πολύ μακριά από τη κάλπη και τον ψηφοφόρο;
Με άλλα λόγια οι εκλογές αποτελούν μια παρωδία αφού ο λαός καλείται να επιλέξει ανάμεσα σε κομματικούς συνδυασμούς που μόνο επιφανειακά φαίνονται να διαφοροποιούνται. Απλά είναι το παραπέτασμα μιας συγκαλυμμένης απολυταρχικής δύναμης που φροντίζει μέσα από τον πολυκομματισμό που τον ονομάζει πλουραλισμό να εξασφαλίζει τη συνέχεια της και να δίνει την αίσθηση της επιλογής έτσι ώστε ο πολίτης να έχει την ψευδαίσθηση της Δημοκρατίας.
