Από την Γαλλική Επανάσταση μέχρι τη σημερινή μαθητική/κοινωνική εξέγερση στη Γαλλία ξαναζωντανεύει μια παράδοση που ενέχει την αμφισβήτηση της εξουσίας και ξέρει να διεκδικεί το δίκιο της.
Η Γαλλική Επανάσταση το 1789 ξεκίνησε όταν οι εξαθλιωμένοι Γάλλοι ζητούσαν από τον Λουδοβίκο ΧΙV, τον επονομαζόμενο Βασιλιά Ήλιο, ψωμί να φάνε γιατί παρόλο που δούλευαν όλη την ημέρα, οι υψηλοί φόροι και η έλλειψη τροφίμων λόγω των κακών καιρικών συνθηκών το 1788-1789 κατέστρεψαν την παραγωγή και εκτόξευσαν τις τιμές. Ο Βασιλιάς ως απόλυτος μονάρχης που έμεινε γνωστός για την φράση του ,” Το κράτος είμαι Εγώ” είχε αποκοπεί από τον λαό και δεν μπορούσε να αφουγκραστεί τις ανάγκες του. Με την υπεροψία που του έδινε η σιγουριά της εξουσίας πίστευε ότι ήταν άτρωτος .Κάπως έτσι ξεκίνησε η Γαλλική επανάσταση μέχρι την Άλωση της Βαστίλης στις 14 Ιουλίου 1789,που ήταν το σύμβολο της απόλυτης μοναρχίας.
Οι Γάλλοι ανέτρεψαν το Παλαιό Καθεστώς κατάργησαν τα προνόμια της αριστοκρατίας και της εκκλησίας, και κατοχύρωσαν τα βασικά δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη (“Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα”).
Τώρα η Ιστορία επαναλαμβάνεται.
Σαν ένα καπρίτσιο της μοίρας και παρόλο που οι συνθήκες είναι διαφορετικές, υπάρχουν πολλές ομοιότητες και αντιστοιχίες με την μακρινή εποχή της γαλλικής επανάστασης.
Οι μαθητικές και νεανικές διαδηλώσεις βρίσκονται σε εξέλιξη στους δρόμους και τις πλατείες του Παρισιού και άλλων πόλεων, με εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές , με τεράστιες αστυνομικές δυνάμεις και πολυάριθμες συλλήψεις.
Οι σύγχρονες διεκδικήσεις έχουν κεντρικά συνθήματα που αφορούν τη χρηματοδότηση της παιδείας (“λεφτά για την Παιδεία και όχι για τον πόλεμο”), την κοινωνική δικαιοσύνη και την αντίθεση στην κυβερνητική πολιτική του Εμανουέλ Μακρόν. Απ ότι φαίνεται τίποτα και κανείς δεν θα σταματήσει το κύμα οργής που έχει σηκωθεί στη Γαλλία, το οποίο παρά το ξύλο, παρά τους ακρωτηριασμούς και την αποδόμηση που επιχειρούν, δεν λέει να κοπάσει. Ο λαός έχει φθάσει στα όρια του. Το 86% των πολιτών απορρίπτει την φυτευτή μαριονέτα του Ελιζέ, που παραπλάνησε 60 εκατομμύρια πολίτες και θλίβεται για την κατάντια της χώρας του.
Υ.Γ
Οι ευρωπαϊκοί λαοί δεν γίνεται να συνεχίσουν έτσι. Δεν μπορούν πια να ανέχονται τους κακοποιητές, τους, αυτούς που ρημάζουν την πατρίδα τους και καταστρέφουν το μέλλον των παιδιών τους. Ο κόσμος φωνάζει πως δεν πάει άλλο. ‘Οσο δεν ακούγονται , η οργή θα φουντώνει και θα γίνει ορμητικός χείμαρρος ,ικανός να διαλύσει τα πάντα στο πέρασμα του.
