Η ψευδαίσθηση της Δημοκρατίας

Η ψευδαίσθηση της Δημοκρατίας

Τελικά έχουμε Δημοκρατία ή απλώς την ψευδαίσθηση της;

Καθημερινά αντιλαμβανόμαστε ότι οι Νόμοι απευθύνονται στους Άλλους και όχι σε Όλους. Η σύγχρονη αντιπροσωπευτική δημοκρατία λειτουργεί ως προπέτασμα καπνού, προσφέροντας στους πολίτες την ψευδαίσθηση της επιλογής και της ελευθερίας, ενώ στην πραγματικότητα οι αποφάσεις ελέγχονται από μια κλειστή ελίτ. Το δημόσιο χρήμα κατασπαταλείται για την ικανοποίηση των ημετέρων και η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών αγκομαχά να βγάλει τον μήνα.

Μη εκλεγμένοι θεσμοί όπως τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα , τα λόμπι, οι φαρμακοβιομηχανίες, τα πετρέλαια, τα αμυντικά συστήματα , δηλαδή όλοι οι ισχυροί και κατέχοντες το χρήμα εκτός από τον ίδιο τον λαό. Κρίσιμα κέντρα λήψης αποφάσεων όπως κεντρικές τράπεζες, διεθνείς οργανισμοί και δικαστικά σώματα.

Οι εκλογικές διαδικασίες και οι πολιτικοί εξαρτώνται άμεσα από μεγάλους χρηματοδότες και εταιρικά συμφέροντα, με αποτέλεσμα η νομοθεσία να εξυπηρετεί την ολιγαρχία και όχι το δημόσιο συμφέρον.

Και επειδή αυτό είναι πασιφανές , για να ρίχνουν στάχτη στα μάτια του λαού φρόντισαν να ελέγχουν τα  Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης ανήκουν σε επιχειρηματικούς ομίλους και διαμορφώνουν την κοινή γνώμη, περιορίζοντας την αληθινή διάσταση των πραγμάτων , ωραιοποιώντας τις μεταρρυθμίσεις  και περιθωριοποιώντας τις ριζοσπαστικές εναλλακτικές φωνές. Μιλάμε για ελευθερία ενώ υπάρχει λογοκρισία, για τον κυρίαρχο λαό που είναι υποχρεωμένος να κάνει ότι του λένε, για την υπεράσπιση του Συντάγματος που έχει καταπατηθεί πλήρως.

Σε αυτό το σημείο έρχεται να προστεθεί άλλη μια ψευδαίσθηση : αυτή των  επιλογών:  Άτυπα έχουμε μπει σε προεκλογική περίοδο. Τα κυρίαρχα πολιτικά κόμματα παρουσιάζονται ως αντίπαλα, ανταλλάσσουν βαριές κουβέντες κατηγορώντας το ένα το άλλο σαν να παρακολουθούμε αγώνες κοκορομαχίες χωρίς να παρουσιάζουν το σχέδιο ανάπτυξη για την χώρα . Πίσω από αυτή την τακτική καταφέρνουν να αποπροσανατολίσουν το κοινό  , αφού και αυτοί αποτελούν μέρος του ίδιου παιχνιδιού, υπακούουν στο ίδιο αφεντικό και εφαρμόζουν τις ίδιες βασικές οικονομικές και εξωτερικές πολιτικές.

Μπορεί να αλλάξει αυτό;

Στη ζωή όλα μπορούν να συμβούν . Όχι εύκολα, όχι γρήγορα αλλά τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο. Αρκεί ο  πολίτης να γίνει ενεργός, να ενημερώνεται, να συζητά , να αποκτήσει πολιτική συνειδητότητα  και να αναλαμβάνει την ευθύνη των αποφάσεών του.

Leave a Comment