Οι συντάξεις παραμένουν χαμηλότερες από τα προμνημονιακά επίπεδα, με περιορισμένες αυξήσεις, παγωμένες επικουρικές και προβλέψεις νέας μείωσης έως το 2070 λόγω αλλαγών στον τρόπο υπολογισμού
Η γήρανση του πληθυσμού μειώνει τον αριθμό των εργαζομένων που εισφέρουν στο σύστημα σε σχέση με τον αριθμό των συνταξιούχων.
Η μαζική μετανάστευση του πιο παραγωγικού και δημιουργικού κεφαλαίου της χώρας μας στο εξωτερικό προς αναζήτηση καλύτερων ευκαιριών εργασίας και η αντικατάσταση τους με εισαγόμενους εργάτες γης που δουλεύουν με χαμηλά ημερομίσθια και συχνά με “μαύρη εργασία” έχουν μειώσει αισθητά τις εισφορές στα συνταξιοδοτικά ταμεία.
Τα εξαντλητικά ωράρια, τα τοξικά και κακοποιητικά εργασιακά περιβάλλοντα που φέρνουν τους εργαζόμενους σε κατάσταση κατάρρευσης επιζητώντας την λύτρωση τους με την έξοδο , όσο γίνεται πιο γρήγορα στη σύνταξη , έχουν ” μπουκώσει” τα ασφαλιστικά ταμεία.
Η φυσική αντοχή μειώνεται σημαντικά μετά τα 60 έτη, ειδικά σε χειρωνακτικά επαγγέλματα και υπάρχει μια συνεχόμενη τάση για αύξηση των ορίων ηλικίας. Ο φόβος κατά συνέπεια ότι στο μέλλον τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης θα αυξηθούν περαιτέρω ωθεί όλο και περισσότερους εργαζομένους να ζητούν την άμεση αποχώριση από την εργασία τους. Σε αυτό το σημείο συμβάλει και η έλλειψη εμπιστοσύνης στις κυβερνήσεις που άλλα υπόσχονται προεκλογικά και άλλα εφαρμόζουν στο τέλος , γεγονός που δημιουργεί μια έντονη ανησυχία ότι μελλοντικές νομοθετικές αλλαγές μπορεί να μειώσουν τα ποσοστά αναπλήρωσης.
Επιπλέον η δημιουργική εργασία έχει μετατραπεί σε αναγκαστική αγγαρεία που στερεί από τον εργαζόμενο το ελεύθερο του χρόνο και την ανάγκη για περισσότερο ποιοτικό χρόνο με παιδιά του , την οικογένεια του , τους φίλους του.
- Η δουλειά έχει μετατραπεί σε δουλεία και ο εργαζόμενος τον εικοστό πρώτο αιώνα δεν διαφέρει από τον σκλάβο του δέκατου ένατου αιώνα. Διαγράψαμε μία πορεία για να καταλήξουμε πάλι στο σημείο από το οποίο ξεκινήσαμε…
