Ο όρος Infowar (Information Warfare) σημαίνει «Πληροφοριακός Πόλεμος» αναφέρεται δηλαδή στη διαχείριση της πληροφορίας.
Είναι το μεγάλο όπλο των κυβερνήσεων και των μεγάλων εταιρειών που χρησιμοποιούν την είδηση ως «όπλο» για να επηρεάσουν την κοινή γνώμη. Αυτό σημαίνει ότι η πληροφορία που διαδίδεται δεν είναι ποτέ ουδέτερη, αλλά ένα πεδίο σύγκρουσης συμφερόντων. Υπάρχει μια Επιλεκτική Παρουσίαση η οποία μπορεί να μην βασίζεται πάντα στο ψέμα, αλλά στη σκόπιμη παράλειψη γεγονότων ή στη χρήση «μισών αληθειών» για να στηρίξει ένα συγκεκριμένο αφήγημα.
Κομβικό ρόλο στον πόλεμο της πληροφορίας παίζει η προπαγάνδα, η οποία δεν είναι απλώς η διασπορά ψευδών ειδήσεων, αλλά ένα εργαλείο κοινωνικού ελέγχου και διαμόρφωσης συνείδησης. Επενδύει στον φόβο, την ελπίδα ή τον θυμό για να παρακάμψει τη λογική σκέψη. και να παρασύρει την μάζα ή να πετύχει τη διάσπαση ανάμεσα σε αυτούς που υποστηρίζουν τους μεν και τους άλλους που υποστηρίζουν τους δεν.
Ειδικά τώρα με την χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος ότι οι εικόνες και τα βίντεο που βλέπει από τον πόλεμο που διεξάγεται στο Ιράν είναι πραγματικότητα. Στο διαδίκτυο (TikTok, X, Instagram) κυκλοφορούν μαζικά deepfakes ηγετών που φέρονται να έχουν σκοτωθεί, καθώς και ψεύτικες αναφορές για εξεγέρσεις στην Τεχεράνη που χρησιμοποιούν παλιό υλικό από προηγούμενες διαδηλώσεις.
Ιρανική πλευρά:
Χρησιμοποιούνται ευρέως AI-generated βίντεο και ανακυκλωμένο υλικό (π.χ. από τη Συρία ή τη Γάζα) που παρουσιάζουν το Τελ Αβίβ σε ερείπια ή ισραηλινούς στρατιώτες να κλαίνε, προκειμένου να τονωθεί το ηθικό στο εσωτερικό του Ιράν και να καλλιεργηθεί αίσθημα «ψυχολογικής ήττας» στον εχθρό.
Ισραηλινή πλευρά:
Προωθούνται τα ίδια αφηγήματα που υπογραμμίζουν την πλήρη επιχειρησιακή κυριαρχία και την εξουδετέρωση ανώτατων αξιωματούχων, με στόχο να αναδειχθεί η αδυναμία του ιρανικού καθεστώτος να προστατεύσει τη χώρα και να εξάρει την παντοδυναμία του Ισραηλινού στρατού.
Η πληροφορία καταστέλλεται ή διαστρεβλώνεται για να εξυπηρετήσει συμφέροντα
Τα δυτικά ΜΜΕ υιοθετούν μια στάση που παρουσιάζει τις επιθέσεις των ΗΠΑ/Ισραήλ είτε ως «αυτοάμυνα» και τις ιρανικές ενέργειες ως «πρόκληση», είτε ως επιχείρηση εξυγίανσης όπως η επέμβαση στη Βενεζουέλα πάνω στη προσπάθεια να νομιμοποιήσει έτσι στη συνείδηση της κοινής γνώμης τις αυθαίρετες στρατιωτικές επεμβάσεις.
Η προπαγάνδα σε αυτόν τον πόλεμο δεν στοχεύει απλώς στην απόκρυψη της αλήθειας, αλλά στον πλήρη έλεγχο της αντίληψης (perception management), όπου το ψηφιακό περιεχόμενο παράγεται σε «βιομηχανική κλίμακα» για να διαμορφώσει τις διπλωματικές και κοινωνικές εξελίξεις.
