Οι Πολιτικοί , δηλαδή η Κυβέρνηση παρέχει ευνοϊκούς νόμους, απευθείας αναθέσεις έργων, κρατικές επιδοτήσεις μαζί με την απαραίτητη ασυλία.
Οι Μεγάλοι Οικονομικοί Παράγοντες δηλαδή οι Ολιγάρχες οι Μεγαλοεργολάβοι κτλ χρηματοδοτούν πολιτικές καμπάνιες, στηρίζουν οικονομικά τα κόμματα και προσφέρουν ανταλλάγματα.
Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης που παρουσιάζουν την είδηση με τέτοιο τρόπο ώστε να κατευθύνουν την κοινή γνώμη ανήκουν συχνά στους ίδιους οικονομικούς παράγοντες. Αυτοί αποφασίζουν ποιους πολιτικούς θα προβάλουν , πως θα τους προμοτάρουν ή ακόμα πως θα «θάψουν» τους αντιπάλους τους βγάζοντας στη φόρα τα σκάνδαλα που έχουν κάνει.
Ποιος πληρώνει το μάρμαρο;
Μα ποιος άλλος; Οι πολίτες .Το κράτος πληρώνει υπερκοστολογημένα έργα, χάνει έσοδα από χαριστικές φοροαπαλλαγές και νοθεύεται ο υγιής ανταγωνισμός στην αγορά. Οι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι οι αποφάσεις δεν λαμβάνονται με βάση τις δικές τους ανάγκες , αλλά με βάση τα συμφέροντα των λίγων , με αποτέλεσμα να χάνουν την πίστη τους στους θεσμούς, τη δικαιοσύνη και την πολιτική, οδηγώντας στην απάθεια ή στον εξτρεμισμό.
Η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων βρίσκεται στον πάτο της Ευρώπης, αφού η οικονομία των υπερκερδών για τους λίγους έχει γονατίσει τη μεσαία τάξη. Η αισχροκέρδεια και η στεγαστική κρίση διαλύουν τα νοικοκυριά.
Από τα απανωτά σκάνδαλα , η διαφθορά και η διαπλοκή έχουν αγγίξει επίπεδα που ξεπερνούν ακόμα και την εποχή των καρτέλ του Πάμπλο Εσκομπάρ στην Κολομβία. Η εγκληματικότητα μαστίζει τις γειτονιές, με την αστυνόμευση να εξαντλείται σε αυστηρά πρόστιμα για παράνομη στάθμευση αντί για την ουσιαστική προστασία του πολίτη.
Πιάσαμε πάτο ή έχει ακόμα;
