Στη σύγχρονη εποχή η τεχνολογία έχει επηρεάσει τον τρόπο που φλερτάρουμε , κάνουμε γνωριμίες με την προσδοκία ότι μέσα από τον αλγόριθμο θα βρούμε τα άλλο μας μισό. Πίσω από το Tinder και το Bumble δεν κρύβεται απλώς ένα ψηφιακό φλερτ ,που υπόσχεται δέσμευση και αιώνια αγάπη, αλλά επιχειρηματικά μοντέλα και ψυχολογικοί μηχανισμοί που επηρεάζουν το πώς γνωριζόμαστε.
Έχοντας την πεποίθηση ότι όλες οι μοναχικές ψυχές αναζητούν σοβαρή σχέση μπορεί να δώσουμε προσωπικά δεδομένα ακόμα και πολύ ευαίσθητα χωρίς να υποψιαζόμαστε ότι πίσω από ένα προφίλ μπορεί να κρύβονται ψεύτικοι λογαριασμοί, romance scams ή παραπλανητικές πληροφορίες.
Η εύρεση συντρόφου γίνεται με τον ίδιο τρόπο αναζήτησης του καλύτερου προϊόντος στην αγορά. Πόσες πιθανότητες υπάρχουν στο να βρεθεί κάποιος που πραγματικά να είναι συμβατός με τις επιθυμίες και τις ανάγκες μας;
Μετά λοιπόν από την απογοήτευση , όλο και περισσότεροι χρήστες στρέφονται σε γνωριμίες εκτός οθόνης —μέσω δραστηριοτήτων, ομάδων ή παρεών— αναζητώντας πιο αυθεντική επαφή. Όπως σημειώνεται σε ανάλυση του Ladylike, η διαρκής σάρωση σπάνια οδηγεί από μόνη της σε ουσιαστικά ραντεβού και η συνεχόμενη προσφορά νέων προφίλ αποσυντονίζει και στρεσάρει τον ενδιαφερόμενο.