Η 5η Μαίου αποτελεί μια θλιβερή επέτειο που υπενθυμίζει πως λειτουργεί το παρακράτος και πως οι παθογένειες παραμένουν σταθερά ακλόνητες στην ελληνική πραγματικότητα. Ο εμπρησμός του υποκαταστήματος της τράπεζας Μαρφίν -Εγνατία το 2010 που κόστισε την ζωή τριών ατόμων , έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων ενάντια στην οικονομική υποδούλωση της χώρας με την υπογραφή του πρώτου μνημονίου. Άγνωστοι έριξαν βόμβες Μολότοφ, στο υποκατάστημα στη Σταδίου και το κτίριο τυλίχτηκε στις φλόγες.
Περίλυπος ο πρωθυπουργός σε δήλωση του, μας υπενθύμισε ότι έχουμε ηθικό χρέος να μην ξεχάσουμε την Μαρφίν να αντισταθούμε σε όσους επιχειρούν να ναρκοθετήσουν και πάλι την ομαλότητα (που ο ίδιος εγγυάται…αυτό εννοεί), να επιλέξουμε τη πρόοδο από το χτες και, παρά τις δυσκολίες να συνεχίσουμε να βαδίζουμε μπροστά με σιγουριά.
Δεν είπε κουβέντα βέβαια ότι έχουν περάσει 16 χρόνια και οι φυσικοί αυτουργοί της τραγωδίας δεν έχουν ταυτοποιηθεί ούτε οδηγηθεί στη δικαιοσύνη.
Ας ξεχάσουμε λοιπόν το παρελθόν και ας κοιτάζουμε μόνο μπροστά και ας μένουν τα εγκλήματα ατιμώρητα και ας ζητούν οι συγγενείς των αδικοχαμένων δικαίωση.
Άλλη μια θεατρική παράσταση από τον πρωθυπουργό , που προσπαθεί να δείξει ότι συμπάσχει στην απώλεια, ενώ του είναι εντελώς αδιάφορο. Έχει μάθει να λέει αυτά που θέλουν να ακούνε οι άλλοι και να προσποιείται με ψεύτικη ενσυναίσθηση , ότι συμμερίζεται τον πόνο των οικείων. Και το κυριότερο , εκμεταλλεύεται το γεγονός για επισημάνει ότι αυτός και μόνο αυτός μπορεί να εγγυηθεί την ομαλότητα και την σταθερότητα στη χώρα. Και ενοχοποιεί , το αντίλογο, την κριτική που του ασκείται, την αντίθετη γνώμη ως ακραίο λόγο που στρέφεται εναντίον της κοινωνίας και της πατρίδας .
