Υπόθεση Medicus
Η υπόθεση Medicus στην Pristina,στο Κόσσοβο αποτελεί μία από τις πιο αντιπροσωπευτικές περιπτώσεις διεθνούς κυκλώματος εμπορίας οργάνων και διενέργειας παράνομων μεταμοσχεύσεων που είδε το φως της δημοσιότητας. 24 παράνομες μεταμοσχεύσεις νεφρών από ιατρούς που αποτελούσαν τα μέλη του παράνομου κυκλώματος. Το κύκλωμα, εκμεταλλευόμενο την δυσχερή θέση των δοτών (οξύτατα οικονομικά προβλήματα, συσσωρευμένα χρέη, ανεργία κτλ) αλλά και των ληπτών (σοβαρότατα προβλήματα υγείας, τα οποία απειλούσαν πλέον άμεσα την ζωή των τελευταίων), αποκόμιζε τεράστιο οικονομικό όφελος μέσω των μεταμοσχεύσεων, απειλώντας στη συνέχεια τους δότες ότι εάν μιλήσουν στην αστυνομία θα κινδυνεύσει όχι μόνο η δική τους ζωή αλλά και εκείνη των οικείων τους προσώπων.
Η πώληση και η αγορά οργάνων για μεταμόσχευση είναι παράνομη. Αλλά ως γνωστόν στον πολιτισμένο κόσμο το παράνομο εμπόριο αποδεικνύεται πιο ισχυρό από το κανονικά, με διασυνοριακές διασυνδέσεις και άψογη οργάνωση.
«Η εμπορία ανθρώπων για τη συλλογή των οργάνων τους είναι μια μορφή δουλείας»
Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Παρατηρητήριο Δωρητών και Μεταμοσχεύσεων (GODT), μόνο το 10% των ασθενών που χρειάζονται μεταμόσχευση υποβάλλονται σε επέμβαση κάθε χρόνο. Στη μαύρη αγορά διακινούνται όργανα που μπορούν να αφαιρεθούν από ζώντες δότες, κυρίως νεφροί, κερατοειδείς χιτώνες ματιών και λοβοί ήπατος. Και σε πολλές χώρες που προσελκύουν μεταμοσχευτικό τουρισμό, τα όργανα μπορεί να προέρχονται από φτωχούς και αναξιοπαθούντες, πρόσφυγες. παράτυπους μετανάστες, έγκλειστους σε φυλακές
Οι περισσότεροι πληρώθηκαν λιγότερα από ό,τι τους είχαν υποσχεθεί και κάποιοι δεν πήραν τίποτα. Δεν βρίσκονταν σε θέση να διαπραγματευτούν και λόγω της νομικής τους θέσης δεν μπορούν να απαιτήσουν τα ποσά που συμφωνήθηκαν.
Τον Μάρτιο του 2023 εκδικάστηκε στη Βρετανία η πρώτη υπόθεση παράνομου εμπορίου οργάνων, με έναν νιγηριανό πολιτικό, τη γυναίκα του και έναν μεσάζοντα να καταδικάζονται για συνωμοσία μετά την προσπάθειά τους να φέρουν στη χώρα έναν συμπατριώτη τους και να πάρουν τον νεφρό του.
Όπως έγραψε στην απόφασή του ο δικαστής, «η εμπορία ανθρώπων μέσω διεθνών συνόρων για τη συλλογή των οργάνων τους είναι μια μορφή δουλείας. Αντιμετωπίζει τα ανθρώπινα όντα και τα μέρη του σώματός τους ως εμπορεύματα προς αγορά και πώληση. Είναι ένα εμπόριο που βασίζεται στην ανθρώπινη φτώχεια, τη δυστυχία και την απόγνωση».
Ο Σον Κόλουμπ, λέκτωρ της Νομικής του Πανεπιστημίου του Λίβερπουλ, πήγε στο Κάιρο για να μελετήσει το ζήτημα του εμπορίου οργάνων. Εκεί βρέθηκε ενώπιον ενός κενού κοινωνιολογικής και νομικής πλαισίου. και, αφετέρου,
Ο ίδιος αναφέρει:
«Αν αναρωτιέστε για ποιον λόγο δεν αποκαλύπτονται εύκολα αυτά τα δίκτυα, θα σας απαντήσω ότι ίσως υπάρχει και κάποιο είδος προστασίας, καθώς μπλέκονται μεταξύ τους διαφορετικά… επαγγελματικά επίπεδα και υπάρχει αλληλοεπικάλυψη “επιχειρηματικών” ενδιαφερόντων. Κατ’ ουσίαν, η δεκαετής έρευνά μου για το εμπόριο οργάνων στην πραγματικότητα δεν αφορά μόνον αυτό. Εξετάζει πώς διαφορετικά παράνομα δίκτυα αλληλοεπικαλύπτονται και διασταυρώνονται κατά μήκος της κεντρικής μεσογειακής διαδρομής».
Υπάρχει υποψία ότι πολλά από τα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα που συλλέχτηκαν στην Μεσόγειο υπεβλήθησαν σε παράνομη μεταμόσχευση.
Η υπόθεση Ειρήνης Μουρτζούκου έχει να κάνει με αυτό;
Η εμπορία οργάνων είναι κοινό μυστικό. Όλα όσα γίνονται στο χώρο των διακινητών παραμένουν εφτασφράγιστο μυστικό Ανάμεσα στους εμπλεκόμενους επικρατεί ομερτά, Οι διαπραγματεύσεις γίνονται στο σκοτάδι και το μαύρο χρήμα ρέει εις βάρος των αδύναμων και κατατρεγμένων.
Αυτός είναι ο πολιτισμός μας…
