Άλλη μια κοροϊδία σε βάρος του καταναλωτή.
Είναι η μείωση της ποσότητας ενός προϊόντος, ενώ η τιμή παραμένει ίδια ή αυξάνεται — μια «κρυφή» ανατίμηση που συχνά περνά απαρατήρητη.
Πρόκειται για μια στρατηγική «αόρατων» ανατιμήσεων, όπου οι βιομηχανίες τροφίμων και ειδών πρώτης ανάγκης μειώνουν το βάρος ή τον όγκο μιας συσκευασίας (π.χ. από 500γρ. σε 450γρ.), διατηρώντας την τιμή στο ράφι σταθερή ή ακόμα και αυξάνοντάς την. Με αυτόν τον τρόπο, το κόστος ανά μονάδα προϊόντος εκτοξεύεται, χωρίς όμως να γίνεται άμεσα αντιληπτό από τον πελάτη που έχει συνηθίσει τη μορφή της συγκεκριμένης συσκευασίας.
Σοκολάτες με λιγότερα γραμμάρια, σαμπουάν με μικρότερη ποσότητα, πακέτα μπισκότων με λιγότερα τεμάχια. Το φαινόμενο ονομάζεται shrinkflation. Πρόκειται για ένα συνδυασμό του shrink που σημαίνει συρρικνώνομαι και του inflation που σημαίνει πληθωρισμός.
Για τα νοικοκυριά, αυτό μεταφράζεται σε έμμεση αύξηση κόστους, καθώς πληρώνουν το ίδιο ή και περισσότερο για μικρότερη ποσότητα προϊόντος.
Μετά το Πάσχα, καταγράφονται ανατιμήσεις έως και 15% από τις βιομηχανίες προς τα σούπερ μάρκετ, σε βασικές κατηγορίες αγαθών, όπως αλλαντικά, γαλακτοκομικά και προϊόντα σοκολάτας, οι αυξήσεις τιμών παραμένουν αισθητές, επιβαρύνοντας περαιτέρω τον οικογενειακό προϋπολογισμό.
Το αποτέλεσμα είναι μια διπλή πίεση για τον καταναλωτή: λιγότερο προϊόν στο ράφι και υψηλότερο κόστος στο ταμείο. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η προσεκτική επιλογή και η σύγκριση προϊόντων καθίστανται πιο αναγκαίες από ποτέ, ενώ η συγκεκριμένη πρακτική των εταιρειών θα έπρεπε να «κινητοποιήσει» τις αρμόδιες Αρχές.
