ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ
Το διαδίκτυο χρησιμοποιείται ευρύτατα για ενημέρωση, ψυχαγωγία, επικοινωνία , συναλλαγές και σε πολλά άλλα πεδία. Ειδικά μετά τους εγκλεισμούς και τους περιορισμούς που επέβαλε η πλανδημία , ανάγκασε και το τελευταίο σπίτι στο πιο απομακρυσμένο χωριό της επικράτειας να αποκτήσει απεριόριστο Ίντερνετ και το τελευταίο Ελληνόπουλο να αποκτήσει κινητό ή τάμπλετ. Τα υπόλοιπα έγιναν εύκολα. Περάσαμε από την χρήση στη κατάχρηση , σε μια ανεξέλικτη ροή πληροφορίας και σε μια ραγδαία επιδείνωση στις ανθρώπινες σχέσεις. Ειδικά οι νέοι των οποίων οι αντιστάσεις ήταν χλιαρές παραδόθηκαν άνευ όρων στη επικίνδυνη γοητεία του διαδικτύου..
Η κατάχρηση του Ιντερνετ θεωρείται μια νέα μορφή εθισμού και ονομάζεται διαδικτυακή εξάρτηση.
Ο εθισμός στο διαδίκτυο είναι η νέα μορφή εξάρτησης. Αναφέρεται στη περίπτωση όπου το διαδίκτυο αποκτά μεγαλύτερη σημασία και προτεραιότητα στη ζωή του ανθρώπου από τους φίλους, την οικογένεια και την εργασία. Αποτελεί το κυρίαρχο στοιχείο στη καθημερινότητα του που δεν είναι εύκολο να αποχωριστεί. Ο εθισμός στο διαδίκτυο συνδέεται με μία σειρά ψυχολογικών διαταραχών, πράγμα που ονομάζεται συννοσηρότητα. Το κοινωνικό άγχος, η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής, η υπερκινητικότητα και οι ψυχαναγκαστικές διαταραχές, η άρνηση , ο θυμός, η έλλειψη διάθεσης και συνεργασίας, η έλλειψη ενδιαφέροντος είναι κάποιες μόνο από τις διαταραχές που εμφανίζονται. Οι πιο ευάλωτες ομάδες για την ανάπτυξη παθολογικής χρήσης, είναι οι έφηβοι και οι φοιτητές, καθώς στις ηλικίες 16–24 ετών παρουσιάζεται το υψηλότερο ποσοστό χρήσης .
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η αναφορά, ότι 1 στα 3 παιδιά χρησιμοποιεί tablet ή κινητό πριν καν μιλήσει!
Επίσης βάσει της ΕΛΣΤΑΤ, το 2018 το 79% των ερωτηθέντων ηλικίας μεταξύ 18-44χρ., αφήνουν το κινητό από το χέρι τους, μόλις 2 ώρες από όσες ώρες είναι ξύπνιοι! Φανταστείτε τώρα…..
Έχει παρατηρηθεί ότι οι περισσότεροι έφηβοι αλλά ακόμη και παιδιά δημοτικού, κοιμούνται με το κινητό τους στο μαξιλάρι, βλέποντας βίντεο. Έρευνες έχουν δείξει ότι η παθολογική χρήση των ηλεκτρονικών υπολογιστών και του διαδικτύου συσχετίζεται με μία σειρά ψυχοκοινωνικών και ιατρικών προβλημάτων, όπως η κατάθλιψη, η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής, η αϋπνία, η απομόνωση από το οικογενειακό και το κοινωνικό περιβάλλον, αλλά και η παραμέληση βασικών βιολογικών αναγκών, όπως η κανονικότητα στη διατροφή.
Η τηλεόραση, τα DVD, τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, τα smartphones, τα Xboxes και το internet, έχουν μετατρέψει τα περισσότερα σπίτια, σε χώρους ηλεκτρονικής διασκέδασης και πληροφόρησης.
Eπίσης δεν είναι ασυνήθης δυστυχώς πλέον, η εικόνα, οι γονείς να «θέλουν επιτέλους να βρουν λίγο την ησυχία τους» οπότε να «παραπέμπουν» τα προνήπια τους στην «ηλεκτρονική basitter», κι εκείνα, να κοιτούν εκστασιασμένα με ορθάνοιχτα μάτια στο iPad. Αργότερα, έντρομοι, αντιλαμβάνονται ότι το κάποτε υγιές, χαρούμενο παιδάκι τους, έχει εθιστεί τόσο στα ηλεκτρονικά, που έχει μεταλλαχτεί σε έναν κατατονικό, ναρκωμένο και καταθλιπτικό άνθρωπο. Αυτός είναι και ο λόγος που οι γονείς που είναι περισσότερο προσεκτικοί με την τεχνολογία, είναι πληροφορικοί και οι μηχανικοί των νέων τεχνολογιών.
. Ακόμα και μέσα στην οικογένεια, βλέπουμε παιδιά να βαριούνται, να είναι απαθή και αδιάφορα με τα θέματα της καθημερινότητας και νιώθουν χωρίς νόημα όταν δεν απασχολούνται με το κινητό τους ή το διαδίκτυο.
Βλέπουμε επίσης τις επιθετικές εκρήξεις θυμού των παιδιών, όταν απομακρύνουμε τις ηλεκτρονικές συσκευές, καθώς και την ελλιπή ικανότητα συγκέντρωσης, όταν τα παιδιά παύουν να δέχονται ερεθίσματα από τον κυβερνοχώρο.
Για αυτό χρειάζεται παρατήρηση και εγρήγορση από τους γονείς. Ο χρόνος που αφιερώνουν στα παιδιά τους πρέπει να είναι ποιοτικός , με ουσιαστική επικοινωνία, με όρια, με σεβασμό και κατανόηση στη ξεχωριστή προσωπικότητα του παιδιού μα προπάντων με αγάπη και συναισθηματική κάλυψη.
Αντιλαμβανόμαστε ότι η νέα γενιά θα ζει με την τεχνολογία .Εμείς οφείλουμε να την εκπαιδεύσουμε στο να μπορεί να αξιοποιεί τις ευεργετικές δυνατότητές της και να προστατεύεται από τα αρνητικά στοιχεία. Το πιο σημαντικό από όλα να μην αντικαταστήσουμε την ανθρώπινη επαφή, την συναναστροφή, την προσωπική εμπειρία με μια εικονική πραγματικότητα.
Η ζωή είναι για να την ζεις και όχι να την φαντάζεσαι με τα γυαλιά της ΜΕΤΑ εποχής.
