Στην ψηφιακή εποχή, η υπερβολική χρήση των οθονών και η αυτοματοποίηση , ο εθισμός στην ευκολία και την άνεση οδηγούν σταδιακά σε απώλεια κλασικών δεξιοτήτων , όπως η ικανότητα βαθιάς συγκέντρωσης, η απομνημόνευση αριθμών ή πληροφοριών, ο προσανατολισμός χωρίς GPS, η υπομονή στη διαπροσωπική επικοινωνία, η απόλαυση από το διάβασμα ενός βιβλίου και τόσα άλλα.
Τα έξυπνα κινητά προσφέρουν αστραπιαία την πρόσβαση σε οποιαδήποτε πληροφορία. Αποθηκεύουν τηλέφωνα και διευθύνσεις, διορθώνουν ορθογραφικά λάθη στα κείμενα, σου παρουσιάζουν έτοιμες εργασίες βάζοντας τον εγκέφαλο σου σε χειμερία νάρκη.
Η συνεχής εναλλασσόμενη εικόνα, τα μικρά βίντεο του ΤΙΚ ΤΟΚ, οι απανωτές διαφημίσεις , τα προτεινόμενα και οι ειδοποιήσεις κρατούν το νου σε υπερένταση. Δεν του δίνουν καν την δυνατότητα να επεξεργαστεί αυτά που βλέπει και να αφομοιώσει τα χρήσιμα στοιχεία. Το αποτέλεσμα είναι η διάσπαση της προσοχής, η δυσκολία στη συγκέντρωση, στην οργάνωση και στην ολοκλήρωση καθημερινών εργασιών καθώς και μια ανικανοποίητη επιθυμία να σκρολάρεις στο κινητό μην τυχόν χαθεί από την αντίληψη σου κάτι ενδιαφέρον.
Ακόμα και ο έρωτας έχει μεταλλαχθεί στην ψηφιακή εποχή.
Οι νεαροί σήμερα ερωτεύονται μέσα από την οθόνη του κινητού τους. Αντί να πλησιάσουν το άτομο που βρίσκεται στη παρέα τους και να του εκφράσουν το ενδιαφέρον τους, προτιμούν να του στείλουν μήνυμα στο Facebook ή στο Messenger.
Μιλάνε όλο το 24ωρο με μηνύματα, στέλνουν φωτογραφίες (Snapchat) και βιντεοκλήσεις, χτίζοντας μια έντονη και συχνά ουτοπική εξ αποστάσεως οικειότητα χωρίς ουσιαστική επικοινωνία . Είναι ένα ιδιότυπο ενδιαφέρον που δύσκολα εξελίσσεται σε σχέση που μπορεί να οδηγήσει σε δέσμευση. Συνήθως ερωτεύονται το «προφίλ» που έχει φτιάξει ο άλλος στα social media, το οποίο μπορεί να διαφέρει από την πραγματικότητα και το φλερτ περιορίζεται στα likes, reactions σε stories, καρδούλες και ανταλλαγή τραγουδιών.
Όλοι μας, άλλοι περισσότερο και άλλο λιγότερο είμαστε εξαρτημένοι από την τεχνολογία. Έχουμε αλλάξει τη ζωή μας, τον τρόπο που σκεφτόμαστε την ψυχολογία μας. Κάθε like σε φωτογραφίες κάθε reaction ή μήνυμα ενεργοποιεί τα κέντρα ανταμοιβής του εγκεφάλου μας. Αυτό δημιουργεί έναν ιδιαίτερο εθισμό , που ονομάζεται ψηφιακή επιβεβαίωση.
Αρκεί να αναλογιστούμε τι έχουμε κερδίσει και τι έχουμε χάσει μέσα από αυτή την συνθήκη. Μας βοήθησε η τεχνολογία να γίνουμε πιο χαρούμενοι και ευτυχισμένοι ή μας απομόνωσε σε μια αόρατη φυλακή μόνους και δυστιχισμένους;
