Το ποίημα “Δημοκρατία (Democracy)” του Αφροαμερικανού ποιητή Λάνγκστον Χιουζ, δημοσιευμένο το 1949, αποτελεί μια δυναμική διεκδίκηση ίσων δικαιωμάτων. Ο Χιουζ απορρίπτει τις υποσχέσεις για μελλοντική ισότητα, απαιτώντας ελευθερία και δικαιοσύνη «σήμερα», υπογραμμίζοντας ότι η δημοκρατία δεν μπορεί να αναβάλλεται για το μέλλον με υποσχέσεις που δεν πραγματοποιούνται.
Δημοκρατία (Democracy)
Η δημοκρατία δεν θα έρθει.
Σήμερα, αυτό το έτος
Ούτε ποτέ
Μέσω του συμβιβασμού και του φόβου.
Έχω το ίδιο δικαίωμα
Όπως κι οι άλλοι άνθρωποι
Να στέκομαι
Σε δύο μου πόδια
Και στη δική μου γη.
Έχω βαρεθεί ν’ ακούω τους ανθρώπους να λένε,
Άσε τα πράγματα να πάρουν την πορεία τους.
Αύριο είναι μια άλλη μέρα.
Δεν χρειάζομαι την ελευθερία μου, όταν θα είμαι νεκρός.
Δεν μπορώ να ζήσω με το ψωμί του αύριο.
Η ελευθερία
Είναι ένας δυνατός σπόρος
Που φυτεύεται
Σε μεγάλη ανάγκη.
Ζω εδώ, επίσης.
Θέλω ελευθερία
Ακριβώς όπως κι εσείς.
