Για να κυβερνάς με ασφάλεια και να διατηρείς την εξουσία σου, φρόντισε να σπείρεις τη διχόνοια ανάμεσα στους αντιπάλους σου.
Ο γνωστός Ιταλός στοχαστής Νικολό Μακιαβέλι στο έργο του «Ηγεμόνας» έδωσε το στίγμα της εξουσίας.
Ο Μακιαβέλι ήταν ο πολιτικός που πίστευε ότι στην πολιτική δεν υπάρχει ηθική. Έτσι επικράτησε ο όρος «Μακιαβελισμός» που σημαίνει ότι μπορείς να διοικείς χωρίς ηθικούς φραγμούς αλλά με σατανικότητα και μηχανορραφία.
Η αρχή του “διαίρει και Βασίλευε” είναι η ο ακρογωνιαίος λίθος της χειραγώγησης της μάζας.
Είναι η παλιά καλή συνταγή , αξεπέραστη στο διηνεκές που οφείλει να τηρήσει πιστά ο φιλόδοξος ηγεμόνος προκειμένου να διατηρήσει την εξουσία του.
Στρέφεις ένα μέρος της κοινωνίας εναντίον του άλλου, “σαλαμοποιείς” τις κοινωνικές ή επαγγελματικές τάξεις και το πεδίο είναι ελεύθερο να κάνεις ό,τι θέλεις την ώρα που οι άλλοι θα τσακώνονται μεταξύ τους για να αποδείξουν ότι έχουν δίκιο.
Αυτό το παιχνίδι μεταξύ των «καλών» και των «κακών» παίχτηκε την εποχή των μνημονίων όπου θίγονταν τμηματικά τα συμφέροντα μιας κοινωνικής ομάδας , δημιουργώντας την αίσθηση ότι δεν προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο, επομένως δικαίως έγινε η μείωση των αποδοχών τους. Έτσι άρχισε μια εσωτερική διαμάχη, να κατηγορεί ο ένας τον άλλον ότι δεν κάνει σωστά την δουλειά του και ότι ευθύνεται αυτός προσωπικά για το χάλι στην υγεία, την παιδεία, για την δυσλειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών και πάει λέγοντας.
Ας θυμηθούμε ότι και τώρα για την αποφυγή των πυρκαγιών υποχρεώνονται οι ιδιοκτήτες να καθαρίσουν τα οικόπεδα τους υπό την απειλή υψηλών προστίμων, αλλά η χώρα εξακολουθεί να καίγεται ανηλεώς κάθε καλοκαίρι αφού η πολιτεία δεν παίρνει τα κατάλληλα μέτρα για την αντιμετώπιση του προβλήματος.
Την εποχή της κορωνοκρατίας το ίδιο έργο παίχτηκε ανάμεσα στους εμβολιολάγνους και τους αντιεμβολιαστές με ακραίες εκφράσεις που άγγιζαν την ρητορική μίσους.
Στη ίδια παγίδα πέσαμε όταν ξέσπασε ο πόλεμος στην Ουκρανία. Ρωσόφιλοι ενάντια στο ΝΑΤΟ. Αρχίσαμε πάλι να φιλονικούμε για το ποιος πυροδότησε το φιτίλι της σύρραξης και ποιός είναι ο υπαίτιος της μεγάλης ακρίβειας που μας έχει φτωχοποιήσει.
Στις μέρες μας ο πόλεμος έχει ξεσπάσει για τα αίτια που προκάλεσαν την έκρηξη στη τραγωδία των Τεμπών. Ήταν τα έλαια σιλικόνης που δημιούργησαν την πυρόσφαιρα ή υπήρχαν χημικά που μεταφέρονταν λαθραία στα βαγόνια;
Επιστήμονες ενάντια επιστημόνων , εδικοί ενάντια ειδικών και άνθρωποι ενάντια ανθρώπων. Όλοι καλοκουρδισμένα πιόνια που εξυπηρετούν τους επικυρίαρχους. Γιατί όσο εμείς τρωγόμαστε μεταξύ μας αυτοί συνεχίζουν να ετοιμάζουν την επόμενη κρίση , το επόμενο πεδίο μάχης έτσι ώστε αυτή η αντιπαράθεση να μην τελειώνει ποτέ.
Και εμείς εγκλωβισμένοι στο μικρόκοσμο μας, βλέπουμε το δένδρο αλλά όχι το δάσος. Στρεφόμαστε ο ένας ενάντια στον άλλο κολλημένοι στις διαφορές μας και στις αποκλίσεις μας και δεν στρεφόμαστε ενάντια σε αυτούς που μας εκμεταλλεύονται, μας απομυζούν , μας θέλουν υποταγμένους και κακοποιημένους,
Όσο η ματιά μας είναι θολή δεν μπορούμε να δούμε τη μεγάλη εικόνα. Θα περιμένουμε προσκολλημένοι σε όσα μας χωρίζουν και όχι σε όσα μας ενώνουν.
Και ενώ θα έχουμε την ψευδαίσθηση του αγώνα ενάντια στο κακό θα συνεισφέρουμε ακούσια και ασυνείδητα και εμείς σε αυτό.
Έλενα Καράμπελα
