Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις με πρόσχημα τις απανωτές κρίσεις , λαμβάνουν έκτακτες εξουσίες στο όνομα της προστασίας των πολιτών.
Αρκεί μια απλή μπλούζα με τη σημαία της Παλαιστίνης στη Γερμανία για να σε κάνει στόχο και να υποστείς την αστυνομική βία ενός κατά τα άλλα προηγμένου κράτους με φιλελεύθερη πολιτική, την στιγμή που πίνεις τον καφέ σου και χωρίς να έχεις προκαλέσει κανένα.
«Σας ελέγχουμε για να σας προστατεύουμε, σας προστατεύουμε για να σας ελέγχουμε».
Το ποινικό πεδίο επεκτείνεται ολοένα και περισσότερο, ενώ η προσωπική ζωή επιτηρείται. Η έκθεσή μας σε νέους κινδύνους του νέου κόσμου που ξημερώνει είναι, αναμφίβολα, εκείνη που «γεννά» τη βιοασφάλεια, η οποία –σύμφωνα με τον Γκρο– έχει τρεις διαστάσεις: προστασία, έλεγχο και ρύθμιση. Και αυτή, με τη σειρά της, προκαλεί τον κίνδυνο εμφάνισης νέων καταστάσεων εξαίρεσης και την επιβολή ενός ολοένα πιο ομοιόμορφου μοντέλου ζωής, όπου τα πλήθη ελέγχονται έτσι ώστε να γίνονται σεβαστές οι απαγορεύσεις.
Η ιστορία μας έχει διδάξει ότι η υπερίσχυση της αστυνομικής και στρατιωτικής ασφάλειας οδήγησε σε καταστάσεις συγκεντρωτισμού, όπως τα ολοκληρωτικά και δικτατορικά καθεστώτα
Ελευθερία ή ασφάλεια;
Τι ροκανίζει, συνεπώς, την ελευθερία μας; Θέλουμε να ζούμε σε ένα κράτος αστυνομικό ή σε μια κοινωνία υπεύθυνων ενηλίκων μέσα από ένα αίσθημα πολιτικής συνειδητότητας που θα μας κάνει υπεύθυνους για τις επιλογές μας;
Γιατί να υπάρχει το δίλημμα, «ελευθερία ή ασφάλεια;»
Δεν είναι ανθρώπινα δικαιώματα και τα δύο;
Δεν θα έπρεπε να διαφυλάσσονται και τα δυο και να μη μας εκβιάζουν να διαλέξουμε το ένα από αυτά;
Η προσκόλληση στα κεκτημένα και η συνεχόμενη απειλή της απώλειας τους μας δημιουργούν την ανασφάλεια και τον φόβο και είμαστε έτοιμοι να παραχωρήσουμε τα πάντα προκειμένου να μην απαγκιστρωθούμε από αυτά. Ο φόβος και ο ατομικισμός γεννά την αδιαφορία μπροστά στην κατάφορη αδικία ου με τη σειρά της γεννά την εθελοδουλεία και οδηγεί στα σκοτεινά μονοπάτια του ολοκληρωτισμού.
