Ελπίδα για τη Δημοκρατία

Την έναρξη έκανε ο δημοσιογράφος  Θανάσης Αυγερινός, δίνοντας τον τόνο με αναφορά στο «Έγκλημα και Τιμωρία» και το μήνυμα ότι «όσοι εγκλημάτησαν… η τιμωρία τους πλησιάζει».  Ο ίδιος πάντως, αισθάνθηκε την ανάγκη να «εξηγήσει» ποια ήταν τα πρόσωπα πάνω στη μαύρη μπλούζα του- οι τρεις σπουδαίοι κλασικοί της παγκόσμιας λογοτεχνίας, Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, Λέων Τολστόι και Αντον Τσέχωφ.

Το Κίνημα Ελπίδα για τη Δημοκρατία περιγράφεται ως «αυθόρμητη κοινωνική πρωτοβουλία απέναντι σε αδιαφάνεια και διαφθορά» και «ως απάντηση στη συνολική απαξίωση της οικονομικής και πολιτικής ζωής». Κεντρική έμπνευση προβάλλεται «ο αγώνας για δικαιοσύνη μετά τη σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών, με αιχμή την αποτροπή οποιασδήποτε συγκάλυψης».

Η Μαρία Καρυστιανού μιλώντας επί της οικονομίας έβαλε ψηλά τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων τις οποίες όπως είπε, «η Νέα Τάξη Πραγμάτων θέλει να εξαφανίσει».

Ο βασικός πυρήνας

Το κείμενο ξεκινά με το σύνθημα «Δεν πάει άλλο» και περιγράφει το Κίνημα ως αυθόρμητη κοινωνική αντίδραση απέναντι στη διαφθορά, τη φτωχοποίηση, την αναξιοκρατία και τη συγκάλυψη. Η τραγωδία των Τεμπών παρουσιάζεται ως το γεγονός που αποκάλυψε χρόνιες παθογένειες του κράτους και ένωσε πολίτες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Η διακήρυξη έχει έντονο αντισυστημικό, θεσμικό και πατριωτικό ύφος. Δηλώνει ότι το Κίνημα ξεκινά «χωρίς τα βαρίδια του παρελθόντος», με ενωτική πρόθεση, πέρα από παλαιούς διχασμούς και κομματικές ταμπέλες.

Στους βασικούς στόχους η Μαρία Καρυστιανού παρουσίασε την μηδενική ανοχή στη διαφθορά, τη στήριξη της οικογένειας και των νέων και την αντιμετώπιση του δημογραφικού, τη ανασυγκρότηση της δημόσιας παιδείας, την πρόνοια για τρίτη ηλικία και ευάλωτους, την ενίσχυση του ΕΣΥ, την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, τον έλεγχο δημοσίων συμβάσεων και τη διαφάνεια στις τράπεζες.