Στο κείμενό τους, οι βουλευτές ζήτησαν επί της ουσίας την αναδόμηση του μοντέλου διακυβέρνησης, δίνοντας έμφαση στη μεγαλύτερη εμπλοκή των εκλεγμένων αντιπροσώπων στη διαμόρφωση της κυβερνητικής πρότασης.
Το επιχείρημά τους είναι απλό αλλά δομικό: Η νομιμοποίηση της εξουσίας πηγάζει από την κάλπη και τον βουλευτή, ο οποίος έρχεται σε άμεση επαφή με τον πολίτη, και όχι από τους τεχνοκράτες των κλειστών γραφείων. Η φράση τους ότι στόχος είναι «ένα κράτος που συντονίζεται χωρίς να ασφυκτιά και κυβερνά χωρίς να αποκόπτεται από την κοινωνία των πολιτών» αντηχεί ως μια ευθεία βολή στον υπέρμετρο συγκεντρωτισμό που πολλοί χρεώνουν στον στενό πυρήνα του Μεγάρου Μαξίμου.
Υπάρχουν κυβερνητικοί βουλευτές που δηλώνουν πρόθυμοι να σηκώσουν το βάρος της ευθύνης που τους αναλογεί. Ταυτόχρονα, όμως, θέτουν και όλους τους άλλους προ των εσωκομματικών ευθυνών τους.
Τα σύννεφα πυκνώνουν πάνω από την κυβέρνηση
Η «γαλάζια» ανταρσία, οι απειλές του Ταλ Ντίλιαν για αποκαλύψεις στην πολύκροτη υπόθεση των υποκλοπών, ο θόρυβος από την απόφαση Τζαβέλα να μην ανασύρει την υπόθεση από το αρχείο , ο κίνδυνος μίας νέας εξεταστικής, οι άρσεις ασυλίας 13 κυβερνητικών βουλευτών για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, οι επόμενες δικογραφίες που βρίσκονται στο δρόμο για τη βουλή, το μέτωπο με την Κοβέσι, και τόσα άλλα που κάνουν την ζωή στην Ελλάδα κόλαση , εκτός και αν είσαι κυβερνητικός ευνοούμενος οπότε δεν έχεις καμιά επαφή με την πραγματικότητα και θεωρείς ότι η” Ελλάδα είναι ζάχαρη”.
ΠΗΓΗ: Dnews
