Από τις 12 Ιουνίου 2026, μετά από έξι χρόνια διαπραγματεύσεων, τίθεται σε εφαρμογή το Νέο Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο της ΕΕ. Δέκα νέοι κανονισμοί αλλάζουν ριζικά τον τρόπο με τον οποίο η ΕΕ διαχειρίζεται κάθε πτυχή της μεταναστευτικής ροής. Από τη στιγμή που κάποιος πατά παράνομα ευρωπαϊκό έδαφος έως τη χορήγηση ή άρνηση ασύλου, και από τη διανομή των αιτούντων μεταξύ κρατών-μελών έως την απέλασή τους.
Το νέο Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο φέρνει τρεις βασικές αλλαγές. Πρώτον, υποχρεωτικό screening στα σύνορα, με λήψη βιομετρικών δεδομένων, ελέγχους ταυτότητας και ασφαλείας μέσω του ανανεωμένου Eurodac για κάθε άτομο που φτάνει. Δεύτερον, fast-track διαδικασίες ασύλου (απόφαση μέσα σε 12 εβδομάδες), με παραμονή σε ελεγχόμενες ή κλειστές δομές κατά τη διάρκεια της εξέτασης. Τρίτον, υποχρεωτική αλληλεγγύη μεταξύ κρατών-μελών, με κάθε χώρα να επιλέγει αν θα δεχτεί μετεγκατάσταση προσφύγων ή θα πληρώσει οικονομική αντισταθμιστική συνεισφορά.
Αυτό μεταφράζεται με το τέλος των εθνών. Τα κράτη αλλοιώνονται , χάνουν την κουλτούρα τους , την παράδοση τους και μετατρέπονται σε ένα πολυεθνικό χυλό, που θεωρείται προαπαιτούμενο για την εγκαθίδρυση της παγκόσμιας διακυβέρνησης.
