Η αγορά εργασίας δεν χρειάζεται εκατομμύρια κριτικά σκεπτόμενους επιστήμονες, αλλά εξειδικευμένους, πειθαρχημένους και χαμηλόμισθους υπαλλήλους που εκτελούν συγκεκριμένες εργασίες χωρίς να αμφισβητούν το σύστημα.
Ένα εκπαιδευτικό σύστημα που βασίζεται στην αποστήθιση (παπαγαλία) και τη στείρα γνώση αποθαρρύνει την κριτική σκέψη. Οι πολίτες που δεν μαθαίνουν να αμφισβητούν, να ερευνούν και να συνθέτουν απόψεις γίνονται πιο ευάλωτοι στην πολιτική χειραγώγηση και την προπαγάνδα.
Η σταδιακή μείωση των ωρών σε μαθήματα όπως η Ιστορία, η Φιλοσοφία και η Κοινωνιολογία στερεί από τους νέους τα εργαλεία να κατανοήσουν το παρελθόν, τα δικαιώματά τους και τις κοινωνικές δομές.
Η Παιδεία έχει μετατραπεί σε Εκπαίδευση με όρους τεχνοκρατικούς. Δίνεται βαρύτητα αποκλειστικά σε ποσοτικούς δείκτες (βαθμοί, στατιστικές, τυποποιημένα τεστ) αφαιρώντας την ουσία της παιδείας, που είναι η διαμόρφωση ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων.
