Η Ιαπωνία θα μπορούσε να αλλάξει τον παγκόσμιο χάρτη του πετρελαίου
Μεταξύ των χωρών με τη μεγαλύτερη κατανάλωση καυσίμων στον κόσμο, η Ιαπωνία είναι αυτή που αντιμετωπίζει τη μεγαλύτερη ενεργειακή ανασφάλεια. Τα ποσοστά εξάρτησής της από τις εισαγωγές είναι τρομακτικά: εισάγει από το εξωτερικό το 99,9% του πετρελαίου που χρειάζεται, το 99,7% του άνθρακα και το 97,8% του φυσικού αερίου. Έτσι, το Τόκιο αναλαμβάνει δράση μετά από κάθε σημαντική ενεργειακή κρίση για να επανεξετάσει τις πηγές εφοδιασμού του, γεγονός που το καθιστά βαρόμετρο των παγκόσμιων τάσεων. Ποια είναι η κατεύθυνση προς την οποία “δείχνει” αυτή τη φορά; Τρέξτε μακριά από τη Μέση Ανατολή.
Η λύση ακούει στο όνομα το Blue Energy που είναι μια μορφή καθαρής ανανεώσιμης ενέργειας που παράγεται από την ανάμειξη αλμυρού θαλασσινού νερού με γλυκό η επεξεργασμένο νερό.
Η τεχνολογία αυτή είναι γνωστή και ως ενέργεια διαβάθμισης αλατότητας (Salinity Gradient Energy) ή ωσμωτική ενέργεια (Osmotic Power). Η λειτουργία γίνεται ως εξής:
Το θαλασσινό νερό και το γλυκό νερό χωρίζονται από μια ειδική, ημιπερατή μεμβράνη. Τα μόρια του γλυκού νερού τείνουν φυσικά να κινηθούν προς την πλευρά του αλατιού (όσμωση), δημιουργώντας μια φυσική πίεση. Η πίεση αυτή ή η κίνηση των ιόντων περιστρέφει τουρμπίνες ή δημιουργεί ηλεκτρικό ρεύμα, παράγοντας ενέργεια χωρίς καύση και χωρίς εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα (CO₂). Σε αντίθεση με την ηλιακή ή την αιολική ενέργεια, λειτουργεί αδιάκοπα 24 ώρες το 24ωρο, ανεξάρτητα από τον καιρό ή την ηλιοφάνεια.
Η τεχνολογία Blue Energy(ενέργεια διαβάθμισης αλατότητας) θεωρείται μία από τις πιο φιλικές προς το περιβάλλον ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, καθώς δεν εκπέμπει ρύπους και δεν καταναλώνει το νερό που χρησιμοποιεί. Οι μονάδες συχνά χρησιμοποιούν το «γκρίζο» νερό από βιολογικούς καθαρισμούς ή το υπόλειμμα από εργοστάσια αφαλάτωσης. Στις περισσότερες σύγχρονες εγκαταστάσεις – όπως αυτή στη Φουκουόκα της Ιαπωνίας – η τεχνολογία σχεδιάζεται έτσι ώστε να μην επηρεάζει καθόλου τον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα.
