Ζητείται αδέκαστος δικαστής !
Ο Γρηγόρης Λαμπράκης ήταν ιατρός, αθλητής και πολιτικός που δολοφονήθηκε από παρακρατικούς. Η δολοφονία του προκάλεσε διεθνή κατακραυγή για τις αυταρχικές πρακτικές της κυβέρνησης Καραμανλή και των Σωμάτων Ασφαλείας, που αποδείχθηκε ότι όχι μόνο ανέχονταν, αλλά και υπέθαλπαν τον ανεξέλεγκτο παρακρατικό μηχανισμό. Κάθε ομοιότητα με την τωρινή συνθήκη της συγκάλυψης μόνο τυχαία και συμπτωματική δεν μπορεί να θεωρηθεί.
Ο Γρηγόρης Λαμπράκης χτυπήθηκε ανηλεώς με λοστό στο κεφάλι από παρακρατικούς της οργάνωσης «Καρφίτσα», στη Θεσσαλονίκη στις 22 Μαΐου του 1963 και στις 27 Μαΐου άφησε την τελευταία του ανάσα.
Για να θυμηθούμε τα γεγονότα το βράδυ εκείνο, ο Λαμπράκης βρισκόταν στη Θεσσαλονίκη για να παρευρεθεί στην εκδήλωση για την παγκόσμια ειρήνη. Φεύγοντας δέχεται χτύπημα με λοστό στο κεφάλι από έναν άνθρωπο που ήταν ανεβασμένος στην καρότσα ενός τρίκυκλου. Λίγο αργότερα, μεταφέρεται στο νοσοκομείο σε κωματώδη κατάσταση. Τελικά, πεθαίνει λίγες μέρες μετά.
Σύντομα αποκαλύπτεται ότι στο τρίκυκλο επενέβαιναν ο Εμμανουήλ Εμμανουηλίδης, καταδικασμένος για βιασμό, παιδεραστία και κλοπές. Οδηγός ήταν ο κουμπάρος του Εμμανουηλίδη Σπύρος Γκοτζαμάνης, μεταφορέας και μέλος του υποκόσμου της Θεσσαλονίκης, μέλος της παρακρατικής οργάνωσης του Ξενοφώντα Γιοσμά. Παραβατικοί έκαναν “δουλειές “με την κυβέρνηση, με την αστυνομία απλώς να παρακολουθεί χωρίς να επεμβαίνει. Κάτι ανάλογο έγινε και με τα επεισόδια που προκλήθηκαν κατά τη διάρκεια της μεγαλειώδους διαμαρτυρίας της 28ης Φεβρουαρίου στο Σύνταγμα. Ενώ οι κουκουλοφόροι λεηλατούσαν και κατέστρεφαν , οι αστυνομικοί έριχναν χημικά στους ανθρώπους που διαμαρτύρονταν ειρηνικά.
Και ενώ όλα πήγαιναν με βάση τις άνωθεν εντολές, ένας απρόβλεπτος παράγοντας έφερε την ανατροπή και αποκαλύφθηκε η δολοφονία. Υπήρχε ένας άνθρωπος που μην ανεχόμενος την αδικία βγήκε μπροστά και αποκάλυψε τους δολοφόνους.
Ένας απλός τροχονόμος, όταν το τρίκυκλο απομακρυνόταν , πήδηξε πάνω στην καρότσα του με κίνδυνο της ζωής του. Ήταν ο Μανώλης Χατζηαποστόλου, γνωστός και ως «τίγρης» . Ακολουθεί μάχη πάνω στην κινούμενη καρότσα. Ο Χατζηαποστόλου αφήνει αναίσθητο τον Εμμανουλίδη. Το τρίκυκλο σταματάει και ο Κοτζαμάνης κατεβαίνει με ένα γκλομπ, αιφνιδιάζει και χτυπάει τον Χατζηαποστόλου.
Οι περαστικοί σταματούν το τρίκυκλο και δεν αφήνουν τον Γκοτζαμάνη να φύγει. Ο ένας γίνονται πολλοί και ζητούν δικαίωση σε ένα έγκλημα που πάει να κουκουλωθεί. Αργότερα, θα ασκηθούν πιέσεις στον Χατζηαποστόλου να μιλήσει στις καταθέσεις του για ένα τροχαίο ατύχημα. Ο ίδιος όμως μένει στην πραγματική ιστορία. Τελικά, αυτή του η επιμονή στο καθήκον θα τον οδηγήσει σε μια δυσμενή μετάθεση στην Ηλεία. Μήπως η εξαφάνιση και η απώλεια του παιδιού της εισαγγελέως στην υπόθεση των Τεμπών ήταν μια πίεση για ομερτά;
Εκτός από τους δύο αυτούς ανθρώπους που έπαιξαν βασικό ρόλο στην αποκάλυψη της δολοφονίας του Λαμπράκη βρέθηκε και ένας ανακριτής που δεν φοβήθηκε και έπραξε το καθήκον του ο μετέπειτα Πρόεδρος της Δημοκρατίας Χρήστος Σαρτζετάκης αλλά και τρεις δημοσιογράφοι που έκαναν ουσιαστικά την έρευνα της σχεδόν απρόθυμης αστυνομίας. Ο Γιώργος Μπέρτσος, ο Γιάννης Βούλτεψης και ο Γιώργος Ρωμαίος.
Σαν έναν καπρίτσιο της μοίρας , η ζωή μας κύκλους κάνει.
Η υπόθεση Λαμπράκη απέδειξε πως το παρακράτος έχει τον μηχανισμό να δράσει με υποδειγματική οργάνωση και ακρίβεια. Αν μάλιστα δεν συνέβαιναν διάφορα αναπάντεχα γεγονότα τότε η δολοφονία θα περνούσε στην ιστορία σαν ένα θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα, κάτι που από την αρχή θέλησε να περάσει, ως επίσημη εκδοχή, η παντοδύναμη τότε χωροφυλακή.
Επειδή οι εκδουλεύσεις αμείβονται η χούντα θα δώσει χάρη και οι Κοτζαμάνης και Εμμανουηλίδης θα αφεθούν ελεύθεροι από τις φυλακές. Ενώ ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Κόλλιας, που είχε αφήσει εποχή για τις δικαστικές παρεμβάσεις του στην υπόθεση Λαμπράκη και τα εμπόδια στον ανακριτή Σαρτζετάκη που διερευνούσε την υπόθεση της δολοφονίας Λαμπράκη, θα ορκιστεί πρωθυπουργός από τους πραξικοπηματίες την 21η Απριλίου 1967. Ας θυμηθούμε εδώ την ατάκα του βουλευτή Μαρκόπουλου που ονόμασε την επιτροπή που υποτίθεται ότι διερευνούσε το έγκλημα των Τεμπών γουρλίδικη επειδή υπουργοποιήθηκαν δύο εκλεκτοί συνάδερφοι.
Απέναντι σε αυτούς, κάποιοι λίγοι άνθρωποι αντέδρασαν. Βγήκαν μπροστά , δεν λογάριασαν το κόστος και έπαιξαν καταλυτικό ρόλο στην αποκάλυψη της αλήθειας. Λόγω της επιμονής καθενός από αυτούς, σήμερα μιλάμε για τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη και όχι για κάποιο τραγικό τροχαίο ατύχημα.
Λόγω της επιμονής της Μαρίας Καρυστιανού και των υπολοίπων συγγενών των θυμάτων των Τεμπών σήμερα μιλάμε για δολοφονία και όχι για κάποιο τραγικό ανθρώπινο λάθος όπως ήταν το αρχικό κυβερνητικό αφήγημα.
Τώρα περιμένουμε τον ανακριτή του ανάλογου αναστήματος , το δικαστικό λειτουργό που δεν θα φοβηθεί και θα αποδώσει δικαιοσύνη για να θρηνήσουν επιτέλους οι γονείς και να γαληνέψουν οι ψυχές των αδικοχαμένων παιδιών.
