Στο κινηματοθέατρο «Αλέκα» στου Ζωγράφου το Σάββατο το βράδυ είχαν συγκέντρωση κάποιοι από τους γονείς των Τεμπών , μια συγκέντρωση που διοργάνωσε το ΔΣ του Α΄ Συλλόγου Αθηνών Εκπαιδευτικών ΠΕ.
Ήταν εκεί ο κ. Ηλίας Παπαγγελής, ο κ. Πάνος Ρούτσι, η κ. Μαρία Καρυστιανού. Και ο κόσμος κατέκλυσε τον κινηματογράφο, μέσα στην αίθουσα, στο φουαγιέ απ’ έξω αλλά και στο πεζοδρόμιο. Όλα γεμάτα. Όλα γεμάτα από πλήθη.
Το κοινό χειροκροτούσε παρατεταμένα (για λεπτά ολόκληρα) τον Πάνο Ρούτσι και την Μαρία Καρυστιανού.
Ο κόσμος δάκρυσε όταν ο κ. Παπαγγελής μιλούσε για το άδειο κρεβάτι της κόρης του στο οποίο πηγαίνει και κάθεται κάθε βράδυ.
Ο Πάνο Ρούτσι όταν απεύθυνε έναν σύντομο χαιρετισμό το κοινό τον χειροκροτούσε όρθιο!
Και υπήρχαν πολλοί νέοι που προτίμησαν αντί να διασκεδάσουν να πάνε σε μια συγκέντρωση
Μια συγκέντρωση με τόσο πολύ κόσμο που τα περισσότερα κόμματα, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, δεν θα μπορούσαν να μαζέψουν.
Και η Μαρία Καρυστιανού έκανε μία πολιτική ομιλία. Δεν είπε λέξη για τα Τέμπη, για το έγκλημα, μίλησε μόνο για την παιδεία και την εκπαίδευση, ένεκα της πρόσκλησης από τον σύλλογο των εκπαιδευτικών. Αναφέρθηκε στη σημασία των δασκάλων στην ανατροφή των παιδιών. Μίλησε εντελώς ανθρώπινα. Και εντελώς στοχευμένα. Μίλησε ακριβώς στην καρδιά του απλού πολίτη που διατηρεί την ανθρώπινη του ευαισθησία.
Κάτι γεννιέται με το κίνημα των Τεμπών. Κάτι αλλάζει, κάτι κινείται Και είναι πολύ ενδιαφέρον. Μια γυναίκα, μια μάνα μέσα από την τραγική της ιστορία ταρακουνά τα ήρεμα νερά των εφησυχασμένων συνειδήσεων . Με την γενναιότητα της, το ήθος της, την επιμονή της και την υπομονή της γίνεται η ενοχλητική μύγα για το κατεστημένο που θέλει να περνιέται ανίκητο ελλείψει αντιπάλου δεδομένου ότι η αντιπολίτευση είναι ανύπαρκτη.
Η Μαρία Καρυστιανού γίνεται σύμβολο
Γίνεται η ελπίδα σε μια ταλαιπωρημένη κοινωνία .
Γίνεται η ηρωίδα που μάχεται για το ηθικό της χρέος.
Γίνεται το όραμα που έχει ανάγκη ο κόσμος να πιστέψει.
Γίνεται η τιμωρός μιας διεφθαρμένης εξουσίας .
Γίνεται η Θηλυκή Αρχή που μπορεί να εμπνεύσει τον λαό για να ξεφύγει από την αδράνεια και να ξαναβρεί τη χαμένη του αξιοπρέπεια.