Μεγαλώσαμε με την παρότρυνση «να κοιτάς τη δουλειά σου». Σύμφωνα με το φανερό και βαθύτερο νόημα της πρότασης θα πρέπει ν’ ασχολούμαστε μόνο με τα προσωπικά μας ζητήματα (εργασία, οικογένεια κλπ) που μας απορροφούν το χρόνο μας το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας και ν’ αφήσουμε κατά μέρος τα υπόλοιπα, δηλαδή τα «πολιτικά», τα «κοινά», τα «αλλότρια».
Ιδιαίτερα στην εποχή μας που η βιτρίνα έχει αντικαταστήσει την ουσία το «να κοιτάς τη δουλειά σου» δηλαδή να “κοιτάς τη πάρτη σου” έχει γίνει εθνικό σύνθημα. Να είσαι εσύ καλά και άσε τους άλλους να πεθάνουν. Η ζωή είναι για τους καπάτσους, τους καταφερτζήδες ,αυτούς που ξέρουν να εκμεταλλεύονται τις καταστάσεις, συχνά σε βάρος των άλλων.
Πολύ λίγοι θα είχαν αποκωδικοποιήσει τη φράση του Θουκυδίδη στον «Επιτάφιο» του Περικλή πως όποιος δεν ασχολείται με τα κοινά δεν είναι απράγμων (φιλήσυχος) αλλά αχρείος (κάθαρμα) και πως η λέξη ιδιώτης για τους αρχαίους Έλληνες ήταν προσβολή, ενώ για τον σύγχρονο κόσμο σημαίνει ηλίθιος (idiot).
Παρ’ όλα αυτά η προτροπή του «Βασίλη κάτσε φρόνιμα» ή το «να κοιτάς τη δουλειά σου» ζει και βασιλεύει. Γοητεύει με τη σαφήνεια και την αφοπλιστική απλότητά της πλήθος κόσμου, ναρκώνει συνειδήσεις και αφήνει – σαν τη ματιά της Μέδουσας – αποσβολωμένον αυτόν που – ενδεχομένως – θα ’θελε να ψηλώσει το μπόι του, να ρίξει μια ευρύτερη ματιά, ν’ ανοίξει τ’ αυτιά και τα μάτια του.
Οι σύγχρονοι κυβερνώντες όταν μας απευθύνονται με αυθάδεια λέγοντάς μας «κοίτα τη δουλειά σου», αυτό εννοούν. Το μαρτυρά η συνδικαλιστική παραλυσία, η μείωση των αντανακλαστικών μας απέναντι στη παραβίαση των δικαιωμάτων μας , η αδιαφορία της κοινωνίας . Διότι η παραπάνω φράση συνοδεύεται από τον σαρκασμό που κρύβει η πολιτική τους συνακόλουθη απάντηση: «θα φροντίσει γι’ αυτό η κυβέρνηση». Έτσι ο λαός πιστεύει ξανά τις απατηλές υποσχέσεις και συνηθίζει στα ψίχουλα. Από δράστης γίνεται αδρανής , από κυρίαρχος του παιχνιδιού μετατρέπεται σε άβουλο πιόνι.
Πώς λοιπόν ν’ απαντήσουμε στην ώθηση προς το ατομικό, τον εγωισμό και τον «ωχαδελφισμό» που προωθεί η κυρίαρχη ιδεολογία;
Πώς να αντισταθούμε στη σμίκρυνση των κοινωνικών οριζόντων και το κλείσιμο σε μία φυλακή που φτωχαίνει την ύπαρξή μας;
Χρειάζεται θάρρος, αποδοχή του τέλματος μέσα στο οποίο ζούμε και η συνειδητοποίηση του αν δεν κινητοποιηθούμε εμείς κανένας δεν θα βρεθεί να μας σώσει.
Ε, λοιπόν, η απάντηση είναι πως: «Αυτό ακριβώς κάνουμε. Κοιτάμε τη δουλειά μας, με σχολαστικότητα, επιμέλεια και επιστημοσύνη».
Κοιτάω τη δουλειά μου! Που σημαίνει διεκδικώ τα δικαιώματα μου , υπερασπίζομαι το αυτεξούσιο μου , αγωνίζομαι για το ευ ζην μου.
Κοιτάω τη δουλειά μου σημαίνει πως σκέφτομαι να βελτιώσω τις συνθήκες της πατρίδας μου για να δώσω όραμα στις νέες γενιές.
Κοιτάω τη δουλειά μου γιατί ξέρω ότι το δικό μου καλό συμπλέει με το καλό του διπλανού μου. Γιατί όλοι πρέπει να έχουμε μια θέση στον ήλιο.
