Η ψυχολογία των Ελλήνων που κάνουν δεύτερη εργασία έχει αλλάξει ριζικά τη συμπεριφορά τους. λόγω της εξάντλησης, της ανασφάλειας, το χρόνιο στρες της έλλειψης ελεύθερου χρόνου. Η αδυναμία των βασικών μισθών να καλύψουν το αυξημένο κόστος ζωής ωθεί περισσότερους από τους μισούς Έλληνες εργαζομένους στην πολυαπασχόληση με σκοπό να αυξήσουν το εισόδημα τους για να ανταποκριθούν στα έξοδα τους.
Η δεύτερη εργασία δεν αποτελεί επιλογή επαγγελματικής εξέλιξης, αλλά βασική ανάγκη επιβίωσης, με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να νιώθουν «παγιδευμένοι» σε έναν κύκλο συνεχούς εργασίας. Η συνεχής εναλλαγή καθηκόντων χωρίς χρόνο αποφόρτισης και αποσυμπίεσης οδηγεί σε σωματική και πνευματική κατάρρευση, επηρεάζοντας αρνητικά τη διάθεση και την παραγωγικότητα, τις κοινωνικές συναναστροφές. Η έλλειψη ξεκούρασης και χαράς , η θυσία του ελεύθερου χρόνου, των χόμπι και των κοινωνικών επαφών δημιουργεί συναισθήματα κοινωνικής απομόνωσης και μοναξιάς και οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε κατάθλιψη και ψυχικές διαταραχές.
Εδώ έρχονται και τα συναισθήματα τύψεων που δίνουν τη χαριστική βολή στην ήδη επιβαρυμένη ψυχική κατάσταση του Έλληνα εργαζομένου. Για τους εργαζόμενους γονείς, η απουσία από το σπίτι λόγω της δεύτερης δουλειάς συνοδεύεται συχνά από έντονες ενοχές για τον περιορισμένο χρόνο που αφιερώνουν στην ανατροφή των παιδιών τους.
Η οικονομική δυσχέρεια στην οποία βουλιάζει η χώρα μας εξοντώνει τον Έλληνα εργαζόμενο, ο οποίος είναι χωμένος σε ένα βαθύ πηγάδι που τον ρουφάει όλο και πιο βαθιά.
Είμαι εξάρτημα εγώ της μηχανής σαςκι ο γιος μου τ’ ανταλλακτικόθα ‘ναι εντάξει μια ζωή στη δούλεψή σαςείναι από άριστο υλικό
Ελένη Βιτάλη στο τραγούδι “ΚΙΒΩΤΟΣ”
