Νέους κανόνες για την ελληνική αλιεία εισάγει το θεσμικό πλαίσιο του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Η δικαιολογία η γνωστή “καραμέλα”, ότι δηλαδή θα περιοριστεί η γραφειοκρατία για τους επαγγελματίες καθιερώνοντας την ψηφιακή παρακολούθηση των αλιευμάτων και αναλογικότερο σύστημα κυρώσεων.
Έπειτα από 56 χρόνια, το πλαίσιο της αλιείας εκσυγχρονίζεται με ενιαία ψηφιακή παρακολούθηση των σκαφών, των αδειών, της εμπορίας και της ιχνηλασιμότητας. Ο Μεγάλος Αδερφός θα παρακολουθεί τα πάντα για να ελέγχει και να επιβάλλει πρόστιμα και περιορισμούς.
Κομβικό ρόλο στο νέο πλαίσιο αποκτά το Ολοκληρωμένο Σύστημα Παρακολούθησης Αλιείας, το ΟΣΠΑ, το οποίο επεκτείνεται ώστε να συγκεντρώνει σε ένα ενιαίο ψηφιακό περιβάλλον κρίσιμες πληροφορίες για την αλιευτική δραστηριότητα. Η δήλωση αλιευμάτων καθίσταται υποχρεωτική.
Το πιο ενδιαφέρον όμως σημείο είναι αυτό της ιχνηλασιμότητας που διασφαλίζεται ότι το ψάρι που φτάνει στο πιάτο του καταναλωτή προέρχεται από νόμιμη και ελεγχόμενη πηγή.
Τι ακριβώς σημαίνει αυτό;
Μήπως μετά το συνθετικό κρέας, έρθει η παραγωγή του συνθετικού ψαριού;
Το ψάρεμα θα επιτρέπεται ως χόμπι ή θα ενταχθεί στο πλαίσιο της παράνομης αλιείας;
