Έγκλημα και τιμωρία
Ξεκινώντας από ένα έγκλημα για το οποίο υπεύθυνη είναι η ίδια η κοινωνία, ο Ντοστογέφσκι, στο ρόλο του θύτη που είναι συγχρόνως και θύμα, προβάλλει την υπαρξιακή του αγωνία μπροστά σ` έναν κόσμο ζοφερό.
Με το `Έγκλημα και τιμωρία` ο συγγραφέας θέτει ενώπιον μας το υπαρξιακό πρόβλημα: ο φοιτητής Ρασκόλνικωφ, που έγινε δολοφόνος διαμαρτυρόμενος για την κοινωνική αδικία και καταγγέλλοντάς την, προβληματίζεται αν σε τελευταία ανάλυση είναι ο ίδιος εγκληματίας, τη στιγμή που όσοι κάνουν τους πολέμους ευθύνονται για εκατομμύρια θανάτους σ` όλο τον κόσμο…
Είναι το ίδιο ερώτημα που τίθεται καθημερινά όταν ο πολίτης που κακοποιείται μέσα σε ένα κράτος αναλγησίας , διαμαρτύρεται ,αντιστέκεται και διεκδικεί Κάθαρση και Δικαιοσύνη.
Στο πρόσωπο ενός φοιτητή, ο Ντοστογιέφσκι θέλησε να ασκήσει κριτική στην κοινωνία του σήμερα που μπορεί να δολοφονήσει με κάθε τρόπο χιλιάδες ανθρώπους, χωρίς ποτέ να αισθανθεί πραγματική ενοχή ή να λογοδοτήσει.
Ο Φιόντορ Ντοστογιέφσκι έχει μία μοναδική ικανότητα ως τεράστιος συγγραφέας που είναι: έχει τη δύναμη να σε κάνει να αναθεωρείς τις ηθικές σου αρχές, να εμβαθύνεις στον ηθικό σου κόσμο και να διερωτάσαι: πράττω τελικά, το σωστό ή το λάθος;
Ο Ντοστογιέφσκι ξέρει να σε προβληματίζει, να σε ωθεί στη βαθύτερη γνώση του εαυτού σου και να θέλει να βγάλει την καλύτερη εκδοχή του από μέσα σου. Η πάλη ανάμεσα στο Καλό και το Κακό, η συντριβή από την παραδοχή της εγκληματικής πράξης, η οργή για μία κοινωνία η οποία ουσιαστικά είναι αμέτοχη, όλα αυτά σε καλούν να σκεφτείς τη δική σου θέση μέσα στον κόσμο αυτό.
Θα αφήσουμε εμείς στη σημερινή κοινωνία, το έγκλημα των Τεμπών χωρίς τιμωρία;
