Γιατί τέτοια αδιαφορία;

Γιατί τέτοια αδιαφορία;

Η εντυπωσιακή εικόνα τραβήχτηκε στις 24 Ιουλίου 2026 , στην παραλία Moutchic στην περιοχή Gironde της νοτιοδυτικής Γαλλίας.

Cette photo existe, et ces gens également…. Depuis que tout est devenu spectacle, l’indifférence est une seconde nature….

(Αυτή η φωτογραφία υπάρχει όπως και οι άνθρωποι….Από  τότε που όλα έχουν γίνει θέαμα, η αδιαφορία έγινε δεύτερη φύση)

Η φωτογραφία τραβήχτηκε κατά τη διάρκεια των έντονων περιφερειακών πυρκαγιών που ανάγκασαν εκτεταμένες εκκενώσεις σε όλη τη νοτιοδυτική Γαλλία, σε αντίθεση με τους ήρεμους παραθεριστές που απολαμβάνουν το μπάνιο τους κάτω από τον σκοτεινό, γεμάτο καπνό πορτοκαλί ορίζοντα.

Ποιο είναι το κοινό χαρακτηριστικό γνώρισμα του πολιτισμένου πολίτη του δυτικού εκσυγχρονισμένου κόσμου ; Μα φυσικά η αδιαφορία . Κουρασμένος ψυχικά , με μυαλό θολό από την υπερφόρτωση πληροφοριών , ψευδών και αληθινών, έχει  την αίσθηση ότι ο καθένας είναι μόνος του  στα προβλήματα του χωρίς συμπαράσταση και βοήθεια.  Νιώθει απαξιωμένος  σε ένα κράτος που στην ουσία δεν νοιάζεται για τις ανάγκες του και τον θεωρεί αναλώσιμο γρανάζι της κρατικής παραγωγής.  Έτσι κλείνεται στον εαυτό του για να προστατευτεί και ταμπουρώνεται πίσω από ¨τις κλειστές  του πόρτες”.
 

Το σύστημα έχει προβλέψει για αυτό. 

Η καθημερινή πίεση και το άγχος αφήνουν τους ανθρώπους χωρίς ενέργεια, εξαντλημένους και αποστραγγισμένους από ψυχικά αποθέματα σε σημείο να μην έχουν χρόνο ούτε για την οικογένεια τους , πόσο μάλιστα   για τους άλλους.

Η εξουσιαστική αρχή έχει πείσει για την παντοδυναμία της  και έχει υπερτονίσει  την μηδαμινότητα της βάσης. Ο πολίτης πιστεύει ότι είναι ανήμπορος και ανίκανος να αλλάξει κάτι γύρω του.  Αποκτά την αίσθηση της ματαιότητας , επαναλαμβάνοντας ότι αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ. Άλλωστε ο  επαναλαμβανόμενος  βομβαρδισμός με αρνητικά νέα  του ενισχύει αυτή τη πεποίθηση και του φέρνει  μούδιασμα και απάθεια  Τι και αν καθημερινά ανακαλύπτει ότι ο κρατικός μηχανισμός τον οποίο εμπιστεύτηκε με την ψήφο του έχει καταχραστεί την εμπιστοσύνη του και λειτουργεί κακοποιητικά απέναντι του ,ο ίδιος παραμένει θεατής της ζωής του. Κατά συνέπεια παρακολουθεί  με δέος  να καίγεται το σπίτι του διπλανού του ,θεωρώντας ότι ο ίδιος στάθηκε τυχερός αυτή τη φορά και την γλύτωσε . Έτσι συνεχίσει να ζει με τρόπο αυτιστικό,   αμέτοχος στα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα, με σκυμμένο το κεφάλι ακόμα και στις αδικίες που  τον αφορούν άμεσα.

Ενότητα και ομοψυχία.

Η καθεστηκυία τάξη βασίζεται  στη διχόνοια και τον κατακερματισμό. Δημιούργησε τα κόμματα, τις ποδοσφαιρικές ομάδες και με κάθε ευκαιρία έστρεφε τη μια κοινωνική ομάδα ενάντια στην άλλη. Επιπλέον προβάλλει την προσωπική επιτυχία, σου ζητά να κοιτάς τη δουλειά σου  και  σε απομακρύνει από  την έννοια της ομάδας. Μόνος γίνεσαι πιο εύκολος στόχος, είσαι πιο εύκολα χειραγωγούμενος. Όταν υπάρχει  ενότητα,  σύμπνοια και  αρμονία ανάμεσα στα μέλη μιας ομάδας ή ενός ολόκληρου λαού το ανέφικτο γίνεται εφικτό. Ένα κλαδί σπάει ένα κούτσουρο όχι. Όταν οι άνθρωποι συνειδητοποιήσουν την δύναμη τους και ενωθούν σαν μια γροθιά, όλα μπορούν να αλλάξουν. Αρκεί να το αντιληφθούμε.

Λαός ενωμένος ποτέ νικημένος

Leave a Comment