Το θέμα της έκθεσης των Πανελληνίων ήταν πάνω στη δημιουργικότητα , η οποία αναφέρεται ως η ικανότητα του ανθρώπου να αναπτύσσει το δυναμικό του να παράγει νέες ιδέες, προϊόντα ή τρόπους να ελίσσεται , να ανακαλύπτει πράγματα. Είναι μια βασική ανθρώπινη δύναμη που επιτρέπει στους ανθρώπους να προσαρμοστούν, να εξελίσσονται και να ευημερούν σε έναν κόσμο που διαρκώς μεταβάλλεται.
Η δημιουργικότητα αποτελεί ένα πολύ σημαντικό παράγοντα και την καλλιέργεια της σκέψης των ανθρώπων και πρωτίστως των παιδιών που είναι άτομα που ακόμα εξελίσσονται, διαμορφώνουν το χαρακτήρα τους και κτίζουν την προσωπικότητα τους.
Και εδώ έρχεται και κουμπώνει η ευθύνη του εκπαιδευτικού συστήματος και ο ρόλος του εκπαιδευτικού. Ο δάσκαλος περισσότερο από το να μαθαίνει τους μαθητές πώς να βρίσκουν πληροφορίες, θα πρέπει να τους μαθαίνει πώς να γεννούν τις δικές τους ιδέες.
Αυτά λέει το υπουργείο .
Ωραίες διατυπώσεις που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Εδώ και δεκαετίες η εκπαίδευση αντί να μαθαίνει στους μαθητές πώς να σκέφτονται μόνοι τους αξιοποιώντας τις διαθέσιμες κάθε φορά πηγές, να εξασκούν τη νόηση τους, να αμφισβητούν το θέσφατο των ειδικών, χρησιμοποιώντας την κριτική τους σκέψη, τους “φορτώνει” με στείρες πληροφορίες που απλά αποθηκεύονται στον υπολογιστικό τους νου χωρίς επεξεργασία και φιλτράρισμα.
Η δημιουργικότητα που συνδέεται με την φαντασία, την καινοτομία, την πρωτοτυπία και την αποτελεσματικότητα μέσα στο σχολικό γίγνεσθαι είναι καθαρή αερολογία. Το σχολείο ήταν και παραμένει αποκομμένο από κάθε μορφή δημιουργικής έκφρασης. Η μάθηση εξακολουθεί να γίνεται με τη μέθοδο της απομνημόνευσης , τη γνωστή παπαγαλία, Άλλωστε για αυτό υπάρχει η Τράπεζα Θεμάτων. Και η προσωπική τοποθέτηση είναι βασισμένη πάνω σε έτοιμα κείμενα που έχουν δώσει τα φροντιστήρια και ο υποψήφιος τα μαθαίνει απ’ έξω χωρίς να αντιλαμβάνεται τις περισσότερες φορές το νόημα τους.
Για άλλη μια φορά προάγεται η υποκρισία και ο προσχηματικός λόγος μιας πολιτείας που ενώ διατυμπανίζει ωραίες έννοιες που μας χαϊδεύουν τα αυτιά και δεν μπορούμε παρά να συμφωνήσουμε μαζί της, στην ουσία γίνεται ακριβώς το αντίθετο. Άλλωστε δεν είναι πρώτη φορά που άλλα λένε και άλλα ισχύουν.
