Η «λατρεία της βλακείας» δεν είναι απλώς η έλλειψη γνώσης, αλλά η συνειδητή επιλογή της άγνοιας και η αντίσταση στην ορθολογική σκέψη.
Ζούμε σε εποχές που η έλλειψη γνώσης, η απόρριψη της κριτικής σκέψης, ο αντιδιανοουμενισμός και η ημιμάθεια εξυψώνονται, ενώ η εξειδίκευση και η ευρυμάθεια απαξιώνονται.
Ο Dietrich Bonhoeffer, Γερμανός θεολόγος, υποστήριξε ότι η βλακεία δεν είναι ένα απλό διανοητικό έλλειμμα, αλλά ένα ηθικό και κοινωνικό πρόβλημα. Κατά τον ίδιο, ο «βλάκας» (ηλίθιος) είναι πιο επικίνδυνος από τον κακό, γιατί δεν διαπραγματεύεται με τη λογική, είναι χειραγωγήσιμος και δρα ως τυφλό όργανο, συχνά εξυπηρετώντας σκοτεινά συμφέροντα.
Το «Παράδοξο της Βλακείας» (Stupidity Paradox) περιγράφει πώς οργανισμοί και άνθρωποι με υψηλή μόρφωση συχνά επιλέγουν να μην χρησιμοποιούν την κριτική τους σκέψη στην εργασία τους για να αποφύγουν συγκρούσεις, λειτουργώντας με «λειτουργική βλακεία»
