Η τρομοκρατία χρησιμοποιείται από κρατικές δομές για την εξυπηρέτηση πολιτικών σκοπών. Η ύπαρξη μιας τρομοκρατικής απειλής μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την επιβολή αυστηρότερων μέτρων εναντίον των πολιτών. Το κράτος αποκτά το πρόσχημα να περιορίσει ατομικές και κοινωνικές ελευθερίες στο όνομα της δημόσιας ασφάλειας.
Η εργαλειοποίηση της τρομοκρατίας και η διάχυση του φόβου κρατά ακινητοποιημένους τους πολίτες , πρόθυμους να παραδώσουν ¨γη και ύδωρ” προκειμένου να παραμείνουν ασφαλείς. ανίκανους να αναρωτηθούν αν ο αόρατος εχθρός είναι πράγματι υπαρκτός ή αποτελεί πρόφαση για μετασχηματισμό της κοινωνίας με περισσότερη αστυνόμευση και καταστολή. Με άλλα λόγια στο όνομα της τρομοκρατίας θεσπίζονται αυστηρότεροι νόμοι και εφαρμόζονται ριζοσπαστικά προγράμματα που υποτίθεται ότι λειτουργούν προληπτικά. για το καλό μας, αλλά πάντα η τρομοκρατία θα ζει και θα βασιλεύει γιατί απλά βολεύει.
