Η Ανάσταση* ανήκει στα αριστουργήματα της ωριμότητας του Θεοτοκόπουλου. Το προσωπικό του ύφος, έχοντας κατακτήσει τη μοναδική του ταυτότητα, του δίνει τη δυνατότητα να εκφράσει με την απαράμιλλη ευγλωττία του ζωγραφικού του ιδιώματος. Ο απώτερος συμβολισμός στην «Ανάσταση» του Θεοτοκόπουλου ξεπερνά την απλή απεικόνιση ενός θρησκευτικού γεγονότος και εστιάζει στον θρίαμβο του πνεύματος επί της ύλης.
Ο Χριστός κρατά μια λευκή σημαία, η οποία αποτελεί το παραδοσιακό σύμβολο της νίκης επί του θανάτου και του σκότους.
Ο πορφυρός (κόκκινος) χιτώνας που φέρει ο Χριστός συμβολίζει το πάθος, τη θυσία Του και το αίμα που χύθηκε για τη σωτηρία της ανθρωπότητας.
Η ακραία επιμήκυνση των μορφών και η κάθετη σύνθεση συμβολίζουν την τάση της ψυχής να ανυψωθεί προς το θείο, αφήνοντας πίσω τα γήινα βάρη.
Το φως δεν έρχεται από εξωτερική πηγή, αλλά πηγάζει από το ίδιο το σώμα του Χριστού, συμβολίζοντας τη θεϊκή του φύση και τη φωτισμένη πνευματική κατάσταση.
Οι στρατιώτες στο κάτω μέρος, που εικονίζονται σε κατάσταση πανικού και αταξίας, συμβολίζουν τον υλικό κόσμο και την ανθρώπινη αδυναμία μπροστά στο υπερφυσικό μυστήριο.
Συνολικά, ο El Greco μετατρέπει τη σκηνή σε μια μυστικιστική εμπειρία, όπου η κίνηση των σωμάτων προς τα πάνω λειτουργεί ως πρόσκληση προς τον θεατή για δική του πνευματική μεταμόρφωση.
