Στην εποχή της ασυγκράτητης τεχνολογικής εξέλιξης το να είσαι άνθρωπος επαναπροσδιορίζεται μέσα από την ανάγκη διατήρησης της μοναδικότητάς μας και την διαφύλαξη της ελευθερίας μας. Ορίζεται από τα βαθιά συναισθήματα, την ενσυναίσθηση και την ικανότητα να δίνουμε αυθεντικό νόημα στη ζωή μας . Να παραμένουμε δημιουργικοί και ουσιαστικά συνδεδεμένοι με τους συνανθρώπους μας και να υπερασπιζόμαστε τις ηθικές μας αξίες και το δικαίωμα της αυτοπραγμάτωσης μας. Να προασπίζουμε την ανάγκη για έκφραση που δεν πηγάζει από μια εντολή αλλά από μια εσωτερική παρόρμηση, την έμπνευση που μετουσιώνεται σε τέχνη, σε ποίηση και σε φιλοσοφία μέσα από τις εσωτερικές μας συγκρούσεις, το ανθρώπινο δράμα και τη θνητότητα.
Η ανθρώπινη εμπειρία στην εποχή της ΤΝ διαμορφώνεται εντελώς διαφορετικά. Η τεχνητή νοημοσύνη παίρνει αποφάσεις με βάση στατιστικά δεδομένα, αλλά στερείται ηθικής συνείδησης. Ανασυνθέτει τις ήδη υπάρχουσες πληροφορίες, επεξεργάζεται δεδομένα, δημιουργεί πεποιθήσεις, απειλεί την ελευθερία της βούλησής μας και την ικανότητα λήψης αποφάσεων. Η υπερβολική εξάρτηση από τους αλγορίθμους μειώνει τη φυσική μας μνήμη και την κριτική μας ικανότητα. Οι πλατφόρμες προβλέπουν και διαμορφώνουν τις προτιμήσεις μας εγκλωβίζοντάς μας σε συγκεκριμένες ιδεολογίες και καθοδηγώντας την αντίληψη μας.
Η ευκολία δημιουργίας deepfakes και ψευδών ειδήσεων δημιουργεί μια σύγχυση και καθιστά δύσκολο τον διαχωρισμό της πραγματικότητας από το ψέμα. Η ευκολία που μας παρέχει μας καθιστά ράθυμους και μαλθακούς.
Ενώ εμείς χρησιμοποιούμε την Τ.Ν αυτή μας ελέγχει και μας επιτηρεί. Αυτή η μαζική παρακολούθηση και βαθμολόγηση της κοινωνικής συμπεριφοράς με το σύστημα της κοινωνικής αξιολόγησης απειλεί τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα.
