Τι γίνεται τελικά σε αυτή τη χώρα;
Έντονα ερωτήματα προκαλεί η εικόνα τουρκικής αποστολής να παρελαύνει με εθνικές σημαίες στο ιστορικό κέντρο του Ηρακλείου, στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Λαϊκών Παραδοσιακών Χορών «Symposium International».
Ο Δήμος Ηρακλείου είχε ανακοινώσει για το Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου μουσικοχορευτική παρέλαση από την πλατεία 18 Άγγλων προς τον Προμαχώνα Ιησού, με τη συμμετοχή περισσότερων από 300 χορευτών από διάφορες περιοχές της Ελλάδας, αλλά και από Τουρκία, Κύπρο, Γερμανία και Ολλανδία.
Η συμμετοχή ξένης αποστολής σε ένα πολιτιστικό φεστιβάλ μπορεί ασφαλώς να παρουσιάζεται ως προσπάθεια πολιτιστικής ανταλλαγής. Όμως όταν αυτή πραγματοποιείται σε μια οργανωμένη πομπή στο ιστορικό κέντρο μιας ελληνικής πόλης και συνοδεύεται από την εμφάνιση εθνικών συμβόλων, είναι εύλογο να ζητούνται σαφείς απαντήσεις για το ποιος σχεδίασε, ενέκρινε και χρηματοδότησε τη συγκεκριμένη συμμετοχή.
Και ειδικά όταν πρόκειται για την Τουρκία, μιας χώρας που εξακολουθεί να αμφισβητεί ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και να προβάλλει διαρκώς προκλητικές αξιώσεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, η εικόνα αυτή δεν μπορεί να περνά απαρατήρητη.
Ποιος προσκάλεσε την τουρκική αποστολή;
Το βασικό ερώτημα προς το Υπουργείο Πολιτισμού και τον Δήμο Ηρακλείου είναι απλό:
Ποιος αποφάσισε και ποιος ενέκρινε τη συμμετοχή της τουρκικής αποστολής στην εκδήλωση;
Ποιος απηύθυνε την πρόσκληση στο Ege Kültür Derneği της Σμύρνης; Ήταν πρωτοβουλία του Δήμου Ηρακλείου, των διοργανωτών του φεστιβάλ ή κάποιου άλλου φορέα;
Και ακόμη:
Υπήρξε δημόσια χρηματοδότηση για τη συμμετοχή της συγκεκριμένης τουρκικής αποστολής;
Καλύφθηκαν από δημόσιους πόρους έξοδα μετακίνησης, διαμονής, διατροφής ή φιλοξενίας; Εάν ναι, ποιος φορέας διέθεσε τα χρήματα και ποιο ήταν το ακριβές ποσό;
Δεν πρόκειται για ένα ασήμαντο διαδικαστικό ζήτημα. Όταν χρησιμοποιούνται χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων, η κοινωνία δικαιούται να γνωρίζει πού και για ποιον σκοπό κατευθύνονται.
Ο πολιτισμός δεν μπορεί να γίνεται άλλοθι
Η Ελλάδα έχει κάθε λόγο να στηρίζει τον πολιτισμό, την παράδοση και την επικοινωνία των λαών. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να κλείνουμε τα μάτια απέναντι στη σημειολογία και στις πολιτικές διαστάσεις που μπορεί να αποκτούν ορισμένες επιλογές.
ΠΗΓΗ:https://karditsastakra.com
