Η κυβέρνηση που κόπτεται για την πάταξη της φοροδιαφυγής και απαιτεί πλήρη διαφάνεια στις οικονομικές συναλλαγές των πολιτών με την επιβολή του προσωπικού αριθμού και την πλήρη ψηφιοποίηση της χώρας , δεν αναφέρεται ποτέ στα «μαύρα ταμεία», τα δάνεια των κομμάτων και τις υπόγειες διαδρομές του χρήματος .
Τα πολιτικά κόμματα που διεκδικούν την ψήφο εμπιστοσύνης του Ελληνικού λαού όφειλαν πρώτα από όλους να έχουν διασφαλίσει την πλήρη διαφάνεια στα οικονομικά τους. Είναι αυτονόητο ότι δικαιούνται οι Έλληνες πολίτες να γνωρίζουν από που και πως χρηματοδοτούνται τα πολιτικά κόμματα. Είναι κοινό μυστικό η μαύρη χρηματοδότηση τους, επομένως δικαίως καλλιεργείται το αφήγημα που καταλήγει συνείδηση στον κόσμο, πως όλοι οι πολιτικοί τα παίρνουν, το πολιτικό σύστημα είναι διεφθαρμένο, οι βουλευτές μπαίνουν στο Κοινοβούλιο φτωχοί και γίνονται πλούσιοι.
Τέτοιου είδους τακτικές συνηγορούν στην απαξίωση του πολιτικού συστήματος.
Γιατί λοιπόν η κυβέρνηση που ξέρει την λαϊκή απαίτηση για πλήρη διαφάνεια στα οικονομικά των κομμάτων δεν σώζει την τιμή της;
Γιατί όταν βγαίνουν τα «πόθεν έσχες» των πολιτικών προσώπων, δημοσιεύονται μόνο το «έσχες» αλλά δεν γνωρίζουμε τίποτα για το «πόθεν».
Η κοινή λογική λέει ότι αν είσαι καθαρός και δεν έχεις να κρύψεις κάτι δεν θα είχες πρόβλημα να βγουν όλα στη φόρα και να αποστομώσεις όλους τους κακοήθεις που τόλμησαν να σε αμφισβητήσουν.
Είναι όμως έτσι;
