Σύμφωνα με δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης, τα πρώτα κρούσματα του συνδρόμου λέγεται ότι εμφανίστηκαν το 2014 στο προξενείο των ΗΠΑ στη Φρανκφούρτη, στη Γερμανία. Οι πληγέντες υπέφεραν από ζάλη, κόπωση, πονοκεφάλους, προβλήματα ακοής και όρασης, ενώ μερικοί από αυτούς έχασαν οριστικά την ακοή τους. Οι πάσχοντες ανέφεραν ξαφνικούς έντονους ήχους, πίεση στα αυτιά, ναυτία, απώλεια μνήμης και γνωστική εξασθένηση .
Μετά τα γεγονότα στην Κούβα τα συμπτώματα έχουν αναφερθεί επανειλημμένα από διπλωμάτες και αξιωματούχους των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ, μεταξύ άλλων στη Ρωσία, την Κίνα, την Αυστρία και πιο πρόσφατα στο Βερολίνο.
Αναζητώντας τις πιθανές αιτίες αρχικά υπήρξαν υποψίες για «ηχητικές επιθέσεις». Μεταγενέστερες έρευνες εξέτασαν τη χρήση κατευθυνόμενης ενέργειας ραδιοσυχνοτήτων (μικροκύματα), αν και δεν υπήρξαν οριστικά αποδεικτικά στοιχεία.
Το τι θα μπορούσε να προκαλέσει τα «μη φυσιολογικά συμβάντα υγείας» παραμένει επίσης ασαφές. Αλλά φυσικά υπάρχουν υποθέσεις. Ειδικοί από τις Εθνικές Ακαδημίες Επιστημών, Μηχανικής και Ιατρικής στις ΗΠΑ εξέφρασαν μία από αυτές τον Δεκέμβριο του 2020. Υποψιάζονται ότι πίσω από τα συμπτώματα κρύβονται στοχευμένοι παλμοί ραδιοσυχνοτήτων.
Ερευνητές υποθέτουν ότι όπλα μικροκυμάτων κρύβονται πίσω από το Σύνδρομο της Αβάνας, το οποίο οι αντίπαλοι των ΗΠΑ χρησιμοποιούν ειδικά εναντίον διπλωματών, υπαλλήλων μυστικών υπηρεσιών και των οικογενειών τους. Τέτοια όπλα που χρησιμοποιούν ακτινοβολία υψηλής συχνότητας έχουν ήδη αναπτυχθεί.
Τα μικροκύματα λειτουργούν στην περιοχή από ένα έως 300 GHz. Ο φούρνος μικροκυμάτων που έχουν πολλοί άνθρωποι στο σπίτι ζεσταίνει τα γεύματα σε συχνότητα 2,5 GHz. Καθώς η συχνότητα αυξάνεται, η ακτινοβολία γίνεται πιο ενεργητική. Με την κατάλληλη συσκευή, μπορεί να στοχεύσει ειδικά σε ανθρώπους. Στη συνέχεια οι ακτίνες διεισδύουν στο σώμα σε βάθος που εξαρτάται από τη συχνότητα, και μπορεί να προκαλέσει ζημιά. Για παράδειγμα, το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ ανέπτυξε ένα οπλικό σύστημα που χρησιμοποιεί μικροκύματα σε συχνότητα 95 GHz.
Μια άλλη πιθανότητα είναι τα ηχητικά όπλα – αυτό υποδηλώνεται, για παράδειγμα, από το γεγονός ότι ορισμένοι από τους πληγέντες στην Αβάνα άκουσαν έναν διαπεραστικό ήχο πριν αρχίσουν τα συμπτώματά τους. Ωστόσο, άλλοι ασθενείς με το σύνδρομο της Αβάνας δεν άκουσαν τίποτα.
Θα μπορούσαν επίσης να υπάρχουν συστήματα που επιτρέπουν επιθέσεις στο μη ακουστικό εύρος. Αλλά λίγα είναι γνωστά γι’ αυτά, εκτός από το ότι ο στρατός διεξήγαγε έρευνα σε αυτά.
Πηγή: DW
