«Ο Μέρμηγκας» είναι ένα από τα πιο εμβληματικά έργα του Μάνου Λοΐζου, σε δική του μουσική και στίχους, το οποίο κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 1974 στον ιστορικό δίσκο «Τραγούδια του δρόμου».
Η ιστορία αναφέρεται σε ένα μεγάλο, «κουφό» μέρμηγκα που παρουσιάζεται ως ο δήθεν σοφός ηγέτης («είναι λέει ο πιο σοφός σ’ ολόκληρο τ’ ασκέρι»), ο οποίος καταδυναστεύει και καθοδηγεί τυφλά ένα ολόκληρο «ασκέρι» από μικρά μυρμηγκάκια. Το γεγονός ότι είναι κουφός, όπως όλοι οι σύγχρονοι πολιτικοί αρχηγοί , συμβολίζει την αδιαφορία της εξουσίας, η οποία δεν ακούει τις ανάγκες, τις φωνές ή την αγωνία των από κάτω. Από την άλλη πλευρά υπάρχουν τα μικρά μυρμηγκάκια που ακολουθούν μηχανικά, υπνωτισμένα , αποδεχόμενα την ιεραρχία και την καταπίεση χωρίς κριτική σκέψη και χωρίς καμιά διαμαρτυρία.
Όμως πάντα υπάρχει ένα κομβικό σημείο , ικανό να τα αλλάξει όλα και να “τουμπάρει¨ όσα θεωρούνταν ανίκητα. Η κορύφωση έρχεται με την αφύπνιση. Στο τέλος, τα μυρμηγκάκια ξυπνούν από τον λήθαργο, συνειδητοποιούν την κατάστασή τους και επαναστατούν ενάντια στον δήθεν σοφό τύραννο. Και η Ιστορία αλλάζει ρότα και οι “έσχατοι έσονται πρώτοι και οι πρώτοι έσχατοι”.