Τζόρτζ ‘Οργουελ , Άλντους Χάξλευ
Σήμερα βιώνουμε τα έργα τους. Η ζωή μας εξελίσσεται όπως η μυθοπλασία τους.
Ο Όργουελ φοβόταν ότι μας κρύβουν την αλήθεια ενώ ο Χάξλευ φοβόταν ότι η αλήθεια θα πνιγόταν σε έναν ωκεανό ασημαντότητας όπως έλεγε και ο Νηλ Πόστμαν. Και συνεχίζει λέγοντας ότι ο Όργουελ μας προειδοποιεί για τον κίνδυνο που διατρέχουμε από μια ακραία καταπιεστική εξουσία. Ο Χάξλευ δεν χρειάστηκε να χρησιμοποιήσει τον Μεγάλο Αδερφό για να εξηγήσει γιατί οι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να χάσουν την αυτονομία τους. Ξέρει καλά ότι οι άνθρωποι θα αγαπήσουν τον εξουσιαστή τους και θα λατρέψουν την τεχνολογία που θα τους κάνει να χάσουν την κριτική τους σκέψη. Κατά αυτόν δεν χρειάζεται καν να απαγορέψουν τα βιβλία για να αποτρέψουν την γνώση όπως στην ταινία του Τρυφό « Φαρενάιτ 451» γιατί απλούστατα κανείς δεν θα έχει διάθεση να διαβάσει. Ο Όργουελ φοβόταν ότι το καθεστώς θα στερήσει την πληροφορία, ο Χάξλευ πίστευε ότι το πρόβλημα βρίσκεται στον εγωισμό και την παθητικότητα του πολίτη. Ο Όργουελ πίστευε ότι αυτό που μισούμε μας καταστρέφει ενώ ο Χάξλευ ισχυριζόταν ότι αυτή η καταστροφή έρχεται περισσότερο από αυτό που αγαπάμε. Από την μια πλευρά έχουμε την βιογενετική επανάσταση και από την άλλη τον ολοκληρωτισμό και τον απόλυτο έλεγχο.
Δεν χρειάζονται οι κάμερες παρακολούθησης για να χάσουν οι άνθρωποι τις ελευθερίες τους κι την αυτονομία τους. Ξέρει ότι από μόνοι τους θα τα παραχωρήσουν γιατί θα λατρέψουν την τεχνολογία που θα τους καταστρέψει την ικανότητα να σκέφτονται. Η απόλαυση και η ευκολία θα μετατρέψουν τον άνθρωπο μαλθακό , θα σταματήσει να επαγρυπνεί, βασική προϋπόθεση για την απόλυτη ηθική.
Παρόλες τις διαφορές ανάμεσα στους δύο συγγραφείς αξιοσημείωτο είναι ότι και τα δύο έργα αρχίζουν με ένα δημόσιο υπάλληλο που προτιμά να ζει μακριά από τους άλλους .Οι κοινωνίες έχουν μια ιεραρχία και ξεκάθαρη την θέση των εξουσιαστών και των εξουσιασμένων Οι εξουσιαστές έχουν περιορίσει την έρευνα της επιστήμης και της τεχνολογίας για να διατηρήσουν την ασφάλεια του κράτους. Για το πετύχουν έσβησαν κάθε μνήμη από των εγκέφαλο των ανθρώπων όλων των γεγονότων που ήταν εγγεγραμμένα πριν από την νέα εγκατάσταση. Ακόμα και η γλώσσα έχει χειραγωγηθεί σε βαθμό που να μην μπορεί να εκφράσει μια μην «ορθρόδοξη σκέψη» μια διαφορετική αντίληψη οτιδήποτε μπορεί να υποκινήσει μια αντίσταση. Και στις δύο περιπτώσεις , ο σκοπός των εξουσιαστών είναι να καταργήσουν κάθε οικεία επαφή ανάμεσα στα άτομα. Στο «1984» όταν βασανίζουν τον ήρωα . ο δήμιος του υπενθυμίζει ότι δεν υπάρχουν δεσμοί ανάμεσα στους γονείς και στα παιδιά , στον άντρα και στην γυναίκα , από άνθρωπο σε άνθρωπο. Κανείς δεν μπορεί να έχει εμπιστοσύνη ούτε στο παιδί του , ούτε στην γυναίκα του , ούτε στον φίλο του. Στη καινούργια μορφωτική επανάσταση δημιουργείται ο «νέος άνθρωπος». Ομοίως στον «θαυμαστό νέο κόσμο» δεν υπάρχει πουθενά ο θεσμός της οικογένειας. Όλα διοικούνται από μια παγκόσμια διακυβέρνηση.
Η κατάρρευση της κοινωνίας προϋποθέτει την διάλυση της παραδοσιακής οικογένειας .Το άτομο χωρίς σημείο αναφοράς χωρίς ρίζες, χωρίς δεσμούς γίνεται ανήμπορο και αναλώσιμο.
Απόλυτος έλεγχος των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης , παραπληροφόρηση, τυφλή εμπιστοσύνη στις νέες τεχνολογίες, συστηματικός έλεγχος της προσωπικής ζωής ,κατάχρηση εξουσίας από το κράτος, και εισβολή αλλοδαπών σήμερα η ζωή μας έχει ανησυχητικές ομοιότητες με τα έργα των δύο συγγραφέων.
Και οι δυο συγγραφείς ( πιο επίκαιροι από ποτέ) εντοπίζουν κάτι πολύ σκοτεινό στην κοινωνία και προειδοποιούν ότι η συνεχόμενη απανθρωποίηση της είναι μια παγκόσμια απειλή που αν δεν την σταματήσουμε έγκαιρα, με την ορμή που θα πάρει δεν θα μπορεί να αναχαιτιστεί. Ο σκοπός των έργων τους δεν είναι η τρομοκράτηση αλλά η επαγρύπνηση για να μην επιτραπεί κάτι τέτοιο.
Μας έχουν προειδοποιήσει .
