Το κράτος δικαίου έγινε μια μακρινή ανάμνηση. Η δικαιοσύνη δεν μπόρεσε να σταθεί στο ύψος της.  Παρέμεινε σιωπηλή και υποταγμένη στις άνωθεν εντολές. Ο πολίτης σαστισμένος, με έντονα σημάδια ψυχικής κόπωσης, παρακολουθεί παθητικά τη πορεία της εξαθλίωσης του. Έχει την  αίσθηση  μιας μόνιμης   απειλής να του τραβά το χαλάκι κάτω από τα   πόδια,  να βουλιάζει χωρίς αντίσταση  μέσα σε κινούμενη άμμο.  Για αυτόν  ο  κόσμος είναι  ένα εχθρικό περιβάλλον όπου του έχουν στήσει καρτέρι στην επόμενη γωνία. Έχει μάθει να υπομένει την κακοποίηση του  και να υποχωρεί ακόμα  και μπροστά  στις κατάφορες παραβιάσεις, εκεί που το κοινό αίσθημα βάζει κόκκινες γραμμές. Όλα ξεπερνιούνται, τα όρια όλο χαλαρώνουν και το τέλμα όλο και βαθαίνει.

Οι δηλώσεις της πολιτείας για εξυγίανση και εξορθολογισμό γίνονται  το ανέκδοτο της ημέρας. Οι φανφάρες  του τύπου «θα φτάσει το μαχαίρι στο κόκκαλο» ή «μηδενική ανοχή στο έγκλημα», «αυστηρότερες ποινές» το λιγότερο μπορούν να θεωρηθούν γραφικές, ανούσιες και περιττές. Είναι τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα που κατευνάζουν την οργή   για   το αίμα αμέτρητων αδικοχαμένων ψυχών που χύθηκε άδικα και που ζητάει διακαώς  δικαίωση .

Δεν αποτελεί έκπληξη ότι η χώρα μας έχει μια από  τις μεγαλύτερες πτώσεις (1,4%) στον δείκτη αποτελεσματικότητας του «World Justice Project» για το Κράτος Δικαίου στα μέλη της ΕΕ. Στον πάτο της ΕΕ, μαζί με τη Βουλγαρία και την Ουγγαρία και η Ελλάδα μας. Το πάλαι ποτέ σύμβολο της Δημοκρατίας και του πολιτισμού. Το Κράτος Δικαίου έχει πάρει την κατιούσα σε παγκόσμιο επίπεδο, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του διεθνούς οργανισμού.

Τραγικά γεγονότα έχουν στοιχειώσει την μνήμη μας, και την ζωή μας. Τα χρόνια περνούν και ακόμα ψάχνουμε τους ένοχους. Το δυστύχημα στα Τέμπη, οι πλημμύρες στη Θεσσαλία,, το Μάτι, η Εύβοια, ο Έβρος, το Όρος Όρβηλος, η Αττική, το Ξυλόκαστρο και  οι καταστροφές δεν έχουν τέλος.

Η κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος μας έχει φέρει σε αδιέξοδο, στον υπερδανεισμό, στην υπερφορολόγηση, στη χρεοκοπία. Ο ελληνικός λαός αγκομαχά να τα βγάλει πέρα με την ακρίβεια να  καλπάζει. Σκάνδαλα παντού, διαφθορά, διαπλοκή, πάρτι δισεκατομμυρίων για τους «Εθνικούς Εργολάβους» με απευθείας αναθέσεις με φωτογραφικούς διαγωνισμούς, ξέπλυμα μαύρου χρήματος, μίζες, ανυπολόγιστες δαπάνες για τα καρτέλ, για  ταξίδια αναψυχής, για τη διακόσμηση και την ανακαίνιση γραφείων, για τελετές βράβευσης ημετέρων, για φιέστες  και τόσα άλλα που δεν βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Τι και αν ο ελληνικός λαός υποφέρει; Οι κυβερνώντες με την έπαρση ότι δεν τους αγγίζει τίποτα, έχοντας δηλώσει τυφλή υποταγή στο  σύστημα που φροντίζει να τους μπουκώνει με μπόλικο χρήμα, συνεχίζουν ανενόχλητοι χωρίς καν να κρατούν τα προσχήματα.

Στη χώρα που γεννήθηκε η Δημοκρατία  τα σκάνδαλα κουκουλώνονται, το χρήμα ανταλλάσσεται κάτω από το τραπέζι και οι κρατικοί λειτουργοί γίνονται πλουσιότεροι. Η Ελλάδα βρίσκεται σε βαθύ σκοτάδι.

Παραλήψεις επί παραλήψεων και η ατιμωρησία γίνεται θεσμός. Η Δικαιοσύνη παραμένει διακοσμητική, που δεν βλέπει, δεν ακούει, δεν καταλαβαίνει. Ένα ακόμη γρανάζι του ίδιου μηχανισμού.   Όλοι ξέρουν τις ελλείψεις, τα λάθη αλλά σιωπούν. Όταν από ένα κράτος απουσιάζει η Δικαιοσύνη , η πολιτική εξουσία μετατρέπεται σε μαφία.

Έτσι άφησαν να συγκρουστούν τα τρένα και  να καούν τα παιδιά μας. Άφησαν τον κάμπο να πλημμυρίσει ,να γίνουν στάχτη  οι εθνικοί δρυμοί, να  καούν σπίτια, να χαθούν περιουσίες, να  προκληθούν  ανυπολόγιστες καταστροφές στο ζωικό και φυτικό κεφάλαιο της χώρας με αποτέλεσμα την έλλειψη τροφίμων και την απίστευτη ακρίβεια σε είδη ζωτικής σημασίας.

Κάθε χρόνο, σαν να αποδίδουμε ευλαβικά  κεφαλικό φόρο σε ένα πυρομανή και αιμοδιψή δαίμονα ,η χώρα αργοπεθαίνει. Η όμορφη ελληνική φύση   καταστρέφεται και μετατρέπεται σε κρανίου τόπο.

.  Η κουλτούρα της ατιμωρησίας

Ακούμε απανωτές εξαγγελίες  ότι θα λάμψει η αλήθεια , ηχηρές κορώνες του τύπου πάνω από όλα ο πολίτης, αλλά η κουλτούρα της ατιμωρησίας παραμένει αμετάβλητη και εμείς στο ίδιο έργο θεατές. Η εγκληματικότητα  στους δρόμους στα ύψη, οι ανθρωποκτονίες για ασήμαντη αφορμή καθημερινές, η παραβατικότητα των ανηλίκων ξεπερνά κάθε φαντασία και μια κοινωνία ναρκωμένη να παρακολουθεί τον διασυρμό της    Όλα γίνονται για το καλό το δικό μας και του πλανήτη, αλλά τελικά διαπιστώνουμε ότι όλα γίνονται σε βάρος του πολίτη και ο πλανήτης αντί να σωθεί χάνεται

Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι.

Στο δια ταύτα βλέπουμε οι ισχυροί να γίνονται ισχυρότεροι και οι αδύναμοι να εξαθλιώνονται όλο και περισσότερο.  Η κοινωνική ψαλίδα ανοίγει και η μεσαία τάξη βρίσκεται σε  ελεύθερη πτώση προς την  απαξίωση και την φτώχια.   Οι πολίτες εθίζονται στην ατιμωρησία,  στη μαζική διαφθορά, στις καταπατήσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στην ανυπαρξία της κοινωνικής πρόνοιας.

Η Ελλάδα , καταδικασμένη να πατρονάρεται από τις ξένες δυνάμεις παραδίνεται άνευ όρου σε όλους όσους διαρρηγνύουν τα   ιμάτια της  .

Σίγουρα τα καταιγιστικά γεγονότα των τελευταίων ετών μας βρήκαν απροετοίμαστους.  Ανυποψίαστοι και εφησυχασμένοι καθώς ήμασταν οι δυσκολίες έκαμψαν και τις τελευταίες μας  αντιστάσεις. Η οικονομική ανέχεια και ο αγώνας για την  επιβίωση, ο περιορισμένος χρόνος , η ψυχολογική πίεση και η ψυχική κόπωση μας μετέτρεψαν σε απαθείς και μαλθακούς. Αναπτύχθηκε ένα αίσθημα ηττοπάθειας, δουλοπρέπειας, απάθειας, υποταγής

Η ανοχή έχει γίνει δεύτερη φύση μας και ενώ όλοι δυσανασχετούμε μέσα στο κακοποιητικό περιβάλλον που εργαζόμαστε και ζούμε ,ωστόσο έχουμε παραδοθεί και συναινέσει  σιωπηρά στο δρόμο προς τον αφανισμό μας.  Έχουμε αποδεχτεί την ανημποριά μας , το πόσο μικροί και ασήμαντοι είμαστε και λουφάζουμε στη γωνιά μας περιμένοντας να περάσουν τα χρόνια για να αποσυρθούμε πια με μια σύνταξη της πείνας με μοναδικό  όφελος να έχουμε την ησυχία μας. Και μόνο την ησυχία δεν βρίσκουμε γιατί όσο η διαπλοκή παραμένει ατιμώρητη, γιγαντώνει και απλώνει τα πλοκάμια της παντού σε σημείο που πάντα θα την συναντάμε μπροστά μας, σε όλους τους οργανισμούς, σε όλους τους θεσμούς, σε όλους τους χώρους. Είναι το χαρακτηριστικό ενός υδροκέφαλου κράτους που φροντίζει να περνούν καλά οι λίγοι εις βάρος των πολλών και ας ισχυρίζεται το αντίθετο Αν πραγματικά υπήρχε αληθινή και πηγαία πολιτική βούληση για να αντιμετωπιστούν όλα τα αρνητικά φαινόμενα της κοινωνίας θα βρισκόταν και η λύση. Ομοιοτρόπως θα βρίσκονταν και οι κατάλληλοι πόροι . Ας θυμηθούμε όλοι πόσο γρήγορα στήθηκαν τα εμβολιαστικά κέντρα , πόσο άρτια στελεχώθηκαν και πόσο άψογα λειτούργησαν. Και πιο πρόσφατα, πόσο μελάνι χύθηκε για την ενσωμάτωση της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας στην κοινωνία. Τα ΜΜΕ προβάλουν συνεχώς σχετικές ειδήσεις, προγράμματα, συνέδρια, φεστιβάλ, γιορτές, παρελάσεις, αφιερώματα για να αποδεχτεί η κοινή γνώμη το γάμο των ομοφυλοφίλων που μέχρι χτες εθεωρείτο ταμπού.  Επομένως ο κρατικός μηχανισμός έχει τον τρόπο για αλλάξει  μια κατάσταση , το θέμα είναι αν το θέλει.  Ο σοφός λαός λέει ότι το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι. Με άλλα λόγια όσοι κατά καιρούς πήραν τα ηνία της χώρας δεν είχαν σκοπό να κάνουν μεταρρυθμίσεις για να καλυτερέψουν τα πράγματα. Αρκεί μια ιστορική αναδρομή για να δούμε ότι ποτέ κανένας κυβερνήτης δεν λειτούργησε για το καλό του ελληνικού λαού

 

Αυτό είναι! Αντέχεις την αλήθεια ή θα εξακολουθήσεις να βλέπεις το είδωλο σου μέσα από τον παραμορφωτικό καθρέπτη; Τα θαύματα μας τελείωσαν όπως και ο χρόνος μας. Είμαστε στην άκρη του γκρεμού….Η θα πέσουμε όλοι μαζί  ή θα μάθουμε να πετάμε.