Όταν όλα γύρω σου εξελίσσονται με ιλιγγιώδη ταχύτητα , η αλλαγή είναι αναπόφευκτη.
Το τραγούδι «Φύγε» που ερμηνεύει η Χάρις Αλεξίου μαζί με τον Λεξ είναι η ύστατη έκκληση για επαναπροσδιορισμό. Συχνά ο «παλιός εαυτός» είναι γεμάτος από φόβους και αρνητικές σκέψεις από το αίσθημα της ματαίωσης της ανασφάλειας. της αγωνίας για το μέλλον. Το να «φύγεις» σημαίνει να υιοθετήσεις μια νέα, πιο δυναμική νοοτροπία , μια διαδικασία συνειδητής επιλογής του ποιος θέλεις να είσαι στο «εδώ και τώρα» και σε ποια κοινωνία θέλεις να ζήσεις. , Ο νέος εαυτός είναι ο άνθρωπος που «παίρνει την τύχη στα χέρια του» μετατρέποντας τον εαυτό του σε έναν ενεργό δέκτη και δημιουργό ευκαιριών αντί για παθητικό παρατηρητή των γεγονότων.
Ο Δαρβίνος είχε πει: «Δεν είναι το πιο ισχυρό είδος που επιβιώνει, ούτε το πιο έξυπνο, αλλά αυτό που ανταποκρίνεται καλύτερα στην αλλαγή»
Αποφάσεις εντάσεις
Καινούργιες προφάσεις
Και φεύγεις ξανά
Έξω ο κόσμος σπαράζει
Και εσύ το βιολί του εγώ σου
Τώρα μέσα στα κόκκινα μάτια σου
Βλέπω έναν νέο χιονιά
Η καρδιά σου παγώνει
Και γίνεται ο νέος εχθρός σου
Δες τα μάτια του πρώτου τυχόντα
Που μπρος σου θα βρεις
Στάσου μια στιγμή να ρωτήσεις μονάχα τι έχει
Τι κοιτάς τις πληγές σου
Λες και είσαι εσύ το θύμα της γης
Κάθε άνθρωπος έχει ένα βάσανο
Που δεν αντέχει
Φύγε απ’το παλιό εαυτό σου
Φύγε αυτός είναι ο εχθρός σου τώρα
Φύγε μακριά του φύγε
Ο εαυτός μου είναι αγκάθι μέσ’το μαραμένο άστυ
Το ποτίζανε με λάθη λίτες και δημοσιογράφοι
Ο κύκλος μου είναι κάφροι ταλαιπωρημένα άνθη που ζούνε μές του ανθοπωλείου το πιο σκονισμένο ράφι
Όλοι τους ζούνε από τις γωνίες στρογγυλό είναι το μηδέν
Τους αηδίασαν οι μεν τους ξενερώσαν οι δεν
Καμαρώνουν τις πλατίνες τα sold out τα top ten
Στέλνουν στην μάνα τους να ακούσουν ποια μου λέει το ρεφραίν
Δεν μας βλέπουν σαν απειλή λένε άσε να χαρεί το παιδί
Γιατί όσο δεν έχουν ο ένας τον άλλον
Όσα κι αν βγάλουν θα είναι φτωχοί
Λέω ευχαριστούμε πολύ γιατί που ξέρεις έτσι μπορεί να μας δούνε
Έξω από την Βουλή με τα Yamaha και τα Audi
Ζούμε στην τραγωδία όλοι μας σαν τον χορό
Η νέα Σμύρνη έχει ιστορία μα δεν την έγραψα εγώ
Ίσως καλύτερα να έφευγα μα δεν μπορώ μακριά μου
Εγώ τα βράδια μου ξημέρωνα κι αυτό ήταν χαρά μου
Φύγε απ’το παλιό εαυτό σου
Φύγε αυτός είναι ο εχθρός σου τώρα
Φύγε μακριά του φύγε
Πώς αντέχεις τις φλέβες σου
Αίμα πικρό να κρατάς
Μέσ’το στήθος ένα παιδί φοβισμένο φωλιάζει
Βγες ξανά από εκεί που η πλάνη σου λέει που να πας
Βρες τον άγγελο μέσα σου που ξέρει να σε αγκαλιάζει
Πόσοι έχουν ακόμη νομίζεις το όνειρο να τους κρατά
Έναν σύντροφο κάθε πρωί να τους λέει καλημέρα
Σώσε ότι μπορείς πριν βουλιάξεις και εσύ στα κρύα νερά
Την καρδούλα σου πρώτα που οι δαίμονες κάνουν παρέα
Φύγε απ’το παλιό εαυτό σου
Φύγε αυτός είναι ο εχθρός σου τώρα
Φύγε μακριά του φύγε
