Το ζήτημα των υποκλοπών στην Ελλάδα, γνωστό και ως “PredatorGate”, παραμένει ένα από τα πιο κρίσιμα θέματα της πολιτικής επικαιρότητας, με πρόσφατες δικαστικές και πολιτικές εξελίξεις .
Η χρήση του Predator για την παγίδευση κινητών τηλεφώνων πολιτικών, δημοσιογράφων και επιχειρηματιών εγείρει έντονη κριτική από διεθνείς οργανισμούς και τον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών για παραβίαση ατομικών δικαιωμάτων. Δια στόματος κυβερνητικού εκπροσώπου μετά την απόφαση του δικαστηρίου τον Φεβρουάριο 2026, ειπώθηκε ότι η Δικαιοσύνη αποφάνθηκε πως δεν υπήρξε κρατική εμπλοκή ή σύνδεση της ΕΥΠ με το λογισμικό. Η κυβέρνηση επιμένει ότι δεν είχε καμία γνώση ή συμμετοχή στη χρήση του παράνομου λογισμικού Predator και αποδίδει τη χρήση του σε ιδιώτες, οι οποίοι και καταδικάστηκαν από το δικαστήριο.
Κούλη και τρως και ψεύδεσαι
Η μεταφορά της ΕΥΠ υπό τον έλεγχο του Πρωθυπουργού με το πρώτο του νομοθέτημα (2019) θεωρείται από πολλούς ως κίνηση για τον απόλυτο έλεγχο των πληροφοριών. Είναι στατιστικά αδύνατο η ΕΥΠ να παρακολουθεί “νόμιμα” κάποιον και την ίδια στιγμή ο ίδιος άνθρωπος να μολύνεται από το παράνομο λογισμικό Predator, χωρίς να υπάρχει συνεννόηση ή κοινό κέντρο λήψης αποφάσεων. Αν ο Πρωθυπουργός γνώριζε για τις παρακολουθήσεις (ειδικά του Νίκου Ανδρουλάκη και του υπουργού Κωστή Χατζηδάκη από την ΕΥΠ), τότε η δημόσια άρνησή του θεωρείται συνειδητό ψέμα για να αποφύγει την καθαίρεση ή την ποινική δίωξη. Οι επικριτές λένε ότι ένας τόσο συγκεντρωτικός έλεγχος της ΕΥΠ από το Μαξίμου αποκλείει την άγνοια.
Κεντρικό πολιτικό δίλημμα
Αν ο Πρωθυπουργός όντως δεν γνώριζε, τότε το επιχείρημα είναι ότι απέτυχε παταγωδώς να ελέγξει την υπηρεσία που ο ίδιος έθεσε υπό την εποπτεία του. Σε αυτή την περίπτωση, κατηγορείται για ανικανότητα και ότι άφησε ένα “παρακράτος” (όπως το χαρακτήρισε η αντιπολίτευση) να λειτουργεί ανεξέλεγκτα μέσα στο ίδιο του το γραφείο.
