.Ο όρος ψυχοτρονική επινοήθηκε από δύο Τσέχους ερευνητές τον Δρ. Ζντένεκ Ρέτζακ και τον Ρόμπερτ Παυλίτα (κατασκευαστή των «ψυχοτρονικών γεννητριών). Με δύο λόγια, με τον όρο ψυχοτρονική εννοούμε την άμεση συνεργασία και αλληλεσύνδεση του νου με την ύλη. Πρόκειται για έναν τρόπο επηρεασμού και χειρισμού του ανθρώπινου νου από απόσταση. Ένα εγχειρίδιο του αμερικανικού στρατού δίνει τον παρακάτω ορισμό για την ψυχοτρονική: «Πρόκειται για προβολή και μετάδοση νοητικής ενέργειας, που παράγεται ή μέσω της ατομικής ή συλλογικής πειθαρχίας και του ελέγχου ή μιας συσκευής, που μεταδίδει τέτοιο είδος ενέργειας, δηλαδή σαν ένα σύστημα νοητικού μπλοκαρίσματος».
Ένα από τα πρακτικά αποτελέσματα της ψυχοτρονικής ήταν και η κατηγοριοποίηση των ανθρώπων-αντικειμένων της έρευνας, σε δύο μεγάλες ομάδες ανάλογα με τις ψυχοτρονικές τους ικανότητες:
Ψιονικοί
Στην κατηγορία αυτή ανήκουν άτομα με αυξημένη έξω-αισθητηριακή αντίληψη (ESP), που χρησιμοποιείται για τη συγκέντρωση πληροφοριών (ψυχική κατασκοπεία). Στην ίδια κατηγορία ανήκουν και τα άτομα με ικανότητες διόρασης, τηλεθέασης, τηλε-αίσθησης, πρόγνωσης, προγενεστερογνωσίας (λήψη πληροφοριών για γεγονότα που έχουν συμβεί) και τηλεκίνησης. Εδώ ανήκουν επίσης και οι ψυχοκινητικοί. Σύμφωνα με έρευνες, οι ψυχοκινητικοί μπορούν με «νοητικό» μπλοκάρισμα να προκαλέσουν ασθένειες σε άτομα, να τροποποιήσουν τη συμπεριφορά ατόμων και μαζών και να ασκήσουν πλήρη νοητικό έλεγχο σε κάποιο υποκείμενο (Mind Control). Μπορούν επίσης να χειριστούν νοητικά αλλά και να διαταράξουν ευαίσθητες ηλεκτρονικές συσκευές, όπως να καταστρέψουν αρχεία ηλεκτρονικών υπολογιστών ή άλλα ηλεκτρονικά συστήματα όπλων. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν γενικότερα και όλοι αυτοί που η νοητική τους δραστηριότητα εκφράζεται έντονα και μπορεί να προκαλέσει κάποιο πρακτικό αποτέλεσμα.
Αδρανιστές.
Βρίσκονται στον αντίποδα των ψιονικών και, όπως προδίδει το όνομα τους, μπορούν να τους αδρανοποιήσουν. Η νοητική τους ενέργεια εκφράζεται παθητικά και πολλές φορές εξουδετερώνει και αναχαιτίζει τις ικανότητες των ψιονικών. Ελάχιστα είναι γνωστά για τους αδρανιστές, που ονομάζονται και αναχαιτιστές. Παρ’ όλα αυτά έχει πιστοποιηθεί η ικανότητά τους ν’ ανιχνεύουν και ν’ αντλούν πληροφορίες από ηλεκτρομαγνητικές μεταδόσεις πολύ χαμηλής ισχύος (άνθρωποι-scanners).
Το 1952 η CIA εγκαινίασε ένα ερευνητικό πρόγραμμα για τη μελέτη της εξω-αισθητήριας αντίληψης (ESP), με στόχο τη χρησιμοποίηση της σε κατασκοπευτικές επιχειρήσεις. Το 1964 στο Ιατρικό Κέντρο Μαϊμονίδης της Νέας Υόρκης εφαρμόστηκαν πρωτοποριακές πειραματικές μέθοδοι για τη μελέτη της τηλεπάθειας κατά τη διάρκεια των ονείρων. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1969, ο φυσικός Χέλμουτ Σμιτ εξερεύνησε τρόπους επίδρασης της συνείδησης ανθρώπων και ζώων με τη χρήση ακτινοβολιών από απόσταση. Το 1973 ο Αμερικανός αστροναύτης Έντγκαρ Μίτσελ συμμετείχε σ’ ένα πείραμα τηλεπάθειας μεταξύ Γης και Σελήνης (Απόλλων 14). Ο Μίτσελ, που είχε το παρατσούκλι ο διανοούμενος, κατά την παραμονή του στη Σελήνη προσπάθησε να στείλει τη σκέψη του σε κάποιους επιλεγμένους ανθρώπους-στόχους στη γη. Η NASA δεν του επέτρεψε ξανά να πετάξει, ενώ τον ανάγκασε να παραιτηθεί το 1972. Αμέσως μετά, ο Μίτσελ ίδρυσε μία δική του εταιρεία με την ονομασία Ινστιτούτο Νοητικών Επιστημών».
Το 1974 το Stanford Research Institute (SRI) ξεκίνησε ένα εφαρμοσμένο πρόγραμμα ψυχικών ερευνών, που χρηματοδοτήθηκε από το αμερικανικό Department of Defence(DoD) και υποστηρίχτηκε από τη CIA. Το 1979 δημιουργήθηκε στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον ένα εργαστήριο Μηχανικής των Ανωμαλιών, το περίφημο PEAR. To 1989 η αξιόλογη επιθεώρηση Foundations of Physics δημοσίευσε μια ανάλυση που περιλάμβανε πάνω από 800 φαινόμενα πειραματικής ανίχνευσης των ανθρωπίνων προθέσεων πάνω σε μικροσκοπικά φυσικά συστήματα («μικροψυχοκίνηση»). Τέλος, το 1995, και ύστερα από συνεχή πίεση της γερουσίας, η CIA αναγκάστηκε να σταματήσει το διάρκειας 24 ετών (ξεκίνησε το 1971) πρόγραμμα «ψυχικής κατασκοπείας», γνωστό και με την κωδική ονομασία Star Gate.
Για χρόνια η CIA επέμενε ότι είχε ασαφή ανάμειξη στις έρευνες, αλλά το 1996 ο δρ. Χ. Πούτχοφ δημοσίευσε στην επιστημονική επιθεώρηση Journal of Scientific Εxploration μια αναφορά με τίτλο CIA-Initiated Remote Viewing Program at Stanford Research Institute. Η CIA δε μπήκε καν στο κόπο να διαψεύσει το εν λόγω δημοσίευμα…
Οι ψυχικές έρευνες στο SRI άρχισαν σε μια εποχή που οι Αμερικανοί πίστευαν ότι οι ακήρυκτοι αντίπαλοι τους, οι Σοβιετικοί, είχαν βουτήξει σε «βαθιά νερά» στον τομέα της ψυχοτρονικής. Ενδεικτικό της ανησυχίας των ΗΠΑ για τις σοβιετικές προόδους στο χώρο των ψυχικών ερευνών, αποτέλεσαν και οι μυστικές συνομιλίες του τότε προέδρου των ΗΠΑ Τζίμι Κάρτερ με τον διάσημο ψυχοκινητικό Γιούρι Γκέλερ με αντικείμενο τις σοβιετικές προόδους σ’ αυτό τον τομέα. Αμερικανοί ερευνητές της ψυχοτρονικής αναδείχτηκαν την εποχή εκείνη οι Τρέβορ Τζέημς Κόνσταμπλ, Ρουθ Ντράουν, Ρούντολφ Στάινερ, οι οποίοι κι έγιναν αργότερα ζωντανοί θρύλοι στο χώρο αυτό.
Η ψυχοτρονική, με τις τεράστιες δυνατότητες που παρουσίαζε, ήταν αναμενόμενο ν’ αποτελέσει ένα ακόμη πεδίο ανταγωνισμού των δύο υπερδυνάμεων κατά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. Σύμφωνα με ορισμένους συγγραφείς του χώρου οι Σοβιετικοί είχαν κατορθώσει να κατασκευάσουν ένα «υπερδιαστατικό κανόνι», το οποίο συγκέντρωνε και πολλαπλασίαζε την νοητική ενέργεια των ψιονικών και στη συνέχεια την εστίαζε και την εξαπέλυε εναντίον του στόχου. Επιβεβαιωμένο αποτέλεσμα της Σοβιετικής έρευνας πάνω στα ψυχοτρονικά όπλα θεωρείται η βύθιση του πυρηνικού υποβρυχίου Θρέσερ (Thresher) κατά τη διάρκεια του παρθενικού του ταξιδιού. Αυτό το ανεξήγητο τραγικό συμβάν αποδόθηκε σε μια από τις πρώτες δοκιμές του λεγόμενου «νοητικού κανονιού» των Σοβιετικών: ένα εξωτικό υπερόπλο που θα αχρήστευε ακόμη και τα πυρηνικά!
Αν όλα αυτά είχαν αναπτυχθεί το 1966 που τίποτα δεν μαρτυρούσε την επέλαση της τεχνολογικής εποχής που ζούμε σήμερα, ας φανταστούμε σε πιο σημείο η ψυχοτρονική έχει φτάσει σήμερα.. ….
