Ζούμε σε μια εποχή γεμάτη αντιφάσεις.
Ακολουθώντας την Οργουελιανή Λογική:
Η φράση «Ο πόλεμος είναι ειρήνη» από το έργο 1984 υπενθυμίζει πώς τα καθεστώτα χρησιμοποιούν εξωτερικούς εχθρούς για να διατηρήσουν την εσωτερική τους σταθερότητα. Είναι αυτό που ζούμε ως ανθρωπότητα σήμερα. Οι παγκοσμιοποιητές επικαλούνται την «ασφάλεια» ή τη «δημοκρατία» για να δικαιολογήσουν τη βία, μετατρέποντας τον πόλεμο σε ιδεολογικό εργαλείο.
H μεγαλύτερη αντίφαση της εποχής μας αποτυπώνεται στο χάσμα που έχει δημιουργηθεί ανάμεσα στις τεράστιες δυνατότητες της τεχνολογίας και την κρίση των αξιών. Από τη μία πλευρά, η ψηφιακή επανάσταση προσφέρει απεριόριστη πρόσβαση στη γνώση, ενώ από την άλλη δημιουργεί νέες μορφές ελέγχου από ολιγοπώλια και απειλές για την ιδιωτικότητα. Όσοι υπόσχονται την ειρήνη προκαλούν πολέμους , όσοι διατυμπανίζουν τη Δημοκρατία στερούν ατομικά δικαιώματα και ελευθερίες και όσοι υπερασπίζονται την Αλήθεια είναι αυτοί που λένε τα μεγαλύτερα ψέματα.
Τα γεωπολιτικά παιχνίδια εις βάρος των λαών
Η «ειρήνη» χρησιμοποιείται ως ηθικό περιτύλιγμα για στρατιωτικές επεμβάσεις
Η αδικία συνεχίζει να κυριαρχεί, οι κοινωνικές ανισότητες να διογκώνονται και η εκμετάλλευση των ανθρώπων να γιγαντώνεται. Μια χούφτα εξουσιαστών ορίζουν τη τύχη του πλανήτη και καταστρέφουν κράτη και πολιτείες σα να παίζουν playmobil .
Η γλώσσα έχει εργαλειοποιηθεί και έχει γίνει προσχηματική. Οι λέξεις χρησιμοποιούνται όχι για να εκφράσουν την αλήθεια, αλλά για να νομιμοποιήσουν στρατηγικά συμφέροντα και ειδεχθείς πράξεις.
Όμως, υπάρχει μια ολοένα αυξανόμενη δυναμική αντίστασης. Φωνές που δεν σιωπούν, αγώνες που συνεχώς αναπτύσσονται και άνθρωποι που καθημερινά δίνουν τη μάχη για την αξιοπρέπειά τους, ενσαρκώνουν την ελπίδα ότι η αλλαγή είναι εφικτή. Η συλλογικότητα, η αλληλεγγύη και η οργάνωση των πολιτών , φαίνεται πως είναι το κλειδί για να ξεπεράσουμε τις αντιφάσεις της εποχής μας και να διεκδικήσουμε έναν κόσμο δικαιοσύνης και ελευθερίας.
